Dit gevoel....

Het is echt heel erg rot gezegd vanuit mijn mond richting de mensen die het ook echt zijn,
Maar ik voel mijzelf een wees. Het is eruit. Ik heb het gezegd. Iets wat echt al jaren op mn tong ligt ,maar wat ik diezelfde jaren al heb verbeten. Maar mijn psycholoog zei dat ik alles eruit moet gooien.
Als ik echt alles eruit wil gooien dan kost me dat wel een complete dag aan schrijven, misschien wel meer ,maar goed , het begin is gemaakt.
Mijn moeder is volgende maand alweer 4 jaar geleden overleden.maar heel eerlijk, toen zij nog leefde was ze er niet. Ja ik ben verscheidene keren weer inwonend geweest.maar precies zoals ik het zeg : inwonend. Als een huurder, niet als dochter. Natuurlijk betaalde ik mee aan boodschappen etc., volstrekt normaal. Maar ik werd ook echt behandeld als verhuurder. En dit was al zo vanaf mijn tienerjaren. Ik bespaar jullie de details , die heb ik vast allemaal al eens benoemd,hoe mijn jeugd eruit heeft gezien.
Van een aan alcohol verslaafde 1e stiefvader die ons met zeer harde hand opvoedde , tot een moeder die ons geestelijk helemaal brak met extreme leugens en bangmakerij.een moeder zo manupilatief dat zij op haar crematie op een torenhoog voetstuk werd geplaatst door mensen die zij jarenlang aan de schandpaal had genageld.
Een moeder die leugens verzon van heb ik jou daar..verlies van 2 kindjes ( 2 broers van mij zouden een 2ling zijn en hun wederhelft zou overleden zijn in haar buik, waar absoluut NIKS van waar is), ze was zo ernstig allergisch voor cola dat ze na het nemen van 1 nipje al in een coma zou raken , mosterd precies hetzelfde. En zo nog zo ontzettend veel dingen.
Mijn broers en ik hebben veel te verduren gehad in onze jeugd. Zij had elke paar jaar een verslaving,zo erg dat wij er niet toe deden.
Bingo verslaafd , casino verslaafd en daarna werd het haar laptop. Door die verslavingen had ze nooit oog voor ons en waren wij alleen goed voor het huishouden en toen we oud genoeg waren voor een baantje (14 jaar) ook voor kostgeld.we moesten onze eigen kleding etc. Kopen maar ook de helft van ons salaris inleveren.
Ik heb me nooit echt gezien of gewaardeerd gevoeld, laat staan dat ik mij ooit als haar dochter heb gevoeld.we werden verrot gescholden met woorden waar honden nog geen pap van lusten, we werden zwart gemaakt door haar tegenover anderen ,dat wij niet deugden.
Mijn 2e stiefvader zegt nu pas , 4 jaar na haar overlijden dat wij vroeger altijd werkten. Die erkennin kregen we voorheen nooit.
Hoewel ik mijn moeder die ziekte absoluut niet heb gegund , is er sinds haar overlijden een enorme rust over mij heen gekomen. Het is gemeen om te zeggen omdat er genoeg mensen een moord zouden doen om hun moeder weer terug te krijgen,maar ik niet.
Zij heeft jarenlang geveinsd ernstige ziektes onder de leden te hebben gehad, ik vond het zelfs moeilijk te geloven dat ze dit keer echt ziek was.
3 weken voor haar overlijden ,ik was 36 jaar , ben ik bij haar geweest. Ze zat vol met joints voor de pijn, en die dag was de eerste keer in 36 jaar dat ze oprecht blij leek mij te zien.
2 weken na mijn bezoek is ze overleden. Ik heb haar samen met 2 broers en mn zusje verzorgd , en aangekleed. Mijn manier om het boek helemaal te sluiten. Voor mij is het goed zo. Zij rust daar in vrede , en ik hier .
En nee dit is niet naar lullen over de doden, echt niet , want ik heb meerdere keren aan haar verteld hoe ik erover dacht en voelde.

En dan mijn vader. Een man die vroeger mijn held was. Een man die bij mij zo hoog stond. Ik kon me werkelijk nooit een leven zonder hem voorstellen.het greep me letterlijk naar mn keel als ik eraan dacht.
Maar toen leerde hij zn vrouw kennen. Een mexicaanse vrouw. Erg vriendelijk hoor! Maar mijn vader veranderde zo erg ineens. Ik kan en wil er eigenlijk verder niks meer over uitweiden omdat dit me nog zeerder doet dan de dood van mijn moeder.
Deze man heeft totaal geen interesse in zijn eigen kinderen, ook niet in zn kleinkinderen. Berichtjes doet hij via fb , als ie uberhaubt al wat stuurt. Bezoek wilt hij niet ontvangen van ons .mijn dochter is 10 jaar ,hij heeft haar 1 keer gezien. Mijn nichtje is 5 jaar , die heeft hii nog nooit gezien. Hij woont gewoon in nl. Gaat 2 keer per jaar naar mexico. Maar naar naar ons op bezoek is teveel.
Want wij zijn volwassen en zijn vaderschap is daarmee geeindigd .ja zn eigen woorden.
Ik voel me afgewezen door mn eigen ouders. Mn moeder al lang ,heel lang geleden. Mn vader nu sinds enkele jaren. En dat doet erg zeer..
Zoals ik zei..

Ik voel me echt een wees .