4.5 jaar geleden zijn wij de ouders geworden van een meisje, Stella. Zij is 5 uur na haar geboorte overleden. Op het moment dat we wisten dat ze zou overlijden hebben we haar naam gekozen. We zouden haar eerst Cato hebben genoemd, maar aangezien we wisten dat ze het niet zou redden hebben we voor een naam gekozen met een mooie betekenis, Stella dus, dat betekend ster. Voor ons is de naam Stella verbonden met Cato en andersom. Telkens als ik de naam Cato hoor, denk ik aan haar. Nu zijn mijn broer en schoonzus in verwachting van hun eerste kindje, een dochtertje. Nu kreeg ik gisteravond een appje van hun, dat ze dé naam hadden gekozen voor hun dochter, Cato. Aangezien ze weten dat dit eigenlijk de naam had moeten zijn van Stella hebben ze ons dus een appje gestuurd en vooraf ingelicht wat ik echt super fijn vind. Maar ik weet nou niet hoe ik hierop moet reageren. Aan de ene kant ben ik heel blij dat hun een naam hebben gevonden en ik vind het nogsteeds een prachtige naam, maar het had de naam van ons kindje moeten zijn. Ik merk dat ik het lastig vind omdat ik eigenlijk hun de naam niet wil afpakken/negatief op reageren maar ik kan die naam ook niet los zien van Stella. Hebben jullie tips om hiermee om te gaan/op te reageren?
Wat een verdrietig verhaal. En ik lees ook wat onbegripvolle reacties hieronder (gelukkig ook heel veel lieve berichten). Ik geef je groot gelijk. Cato was altijd de naam die je aan je dochter wilde geven. Dat laat je niet zomaar los. Ik kan me voorstellen dat het veel pijn kan doen als familie deze naam 'zomaar' overneemt. Lief dat ze het vragen wel, maar alsnog is mijn mening dat ze het eigenlijk al niet hadden moeten overwegen. Lastig, want blijkbaar denkt niet iedereen er zo over. Als jij er moeite mee hebt, zou ik dit in elk geval eerlijk zeggen. Veel sterkte!
We zijn vanochtend langs geweest en hebben allemaal ons verhaal kunnen doen. Er was vanuit hun kant gelukkig begrip en ze hadden er niet over nagedacht dat wij dan telkens als we ons nichtje zien moeten denken aan zoiets verdrietigs. Ze gaan erover nadenken en komen erop terug
Wat prachtig dat je hier met je familie zo over kunt praten! Heel veel sterkte en liefde toegewenst en hopelijk kunnen jullie straks samen van jullie nichtje genieten. ❤
Wat verdrietig allemaal. Als je mijn familie was geweest had ik je nooit in deze positie gezet, maar goed daar heb je helemaal niks aan.
Als je mijn zus/schoonzus was geweest dan was de naam in deze situatie off limits geweest. Het zou voor mij niet goed aanvoelen. En ik kan me voorstellen dat je de confrontatie met het verlies niet ook nog eens extra wilt voelen bovenop het gemis wat je al voelt.
Ik heb werkelijk geen idee hoe je zoiets nog overbrengt als je broer en schoonzus al die tijd al op de hoogte zijn geweest en desondanks deze naam kiezen zonder ook maar even (voorzichtig) te peilen hoe dit voor jullie zou zijn.
Ik hoop dat ze van gedachten veranderen, maar ik denk hoe dan ook dat er nu wel het een en ander uitgesproken moet worden om de verhoudingen goed te houden. Sterkte met de situatie.
Wauw meid, ten eerste heb ik echt zwaar medelijden met je alleen al door hoe de mensen hier in dit topic reageren maar dat zal wel aan mij liggen. Ik heb het een beetje doorgelezen, ook hoe je een berichtje hebt ontvangen en ik kan er echt met mijn verstand niet bij. Ik kan me echt niet voorstellen hoe rot jij je moet voelen en kan me heel goed voorstellen dat je jezelf niet serieus genomen voelt worden omdat je broer dezelfde naam wilt kiezen voor hun dochtertje. Ik denk dat IEDEREEN die in jou situatie zal zitten zich ook rot zou voelen en dat is helemaal normaal. Ik snap ook niet waarom mensen denken dat de naam 'vrij' is want hij is niet vrij. Jou meisje heeft in feite gewoon twee namen. Cato en Stella. Ik vind dat je daar als familie zijnde gewoon respect voor moet hebben want van alle andere namen in heel de wereld kan hij echt wel begrip tonen en een andere mooie naam kiezen. Sorry maar ik kan er echt met mijn verstand niet bij. Vind het echt super erg en sneu voor je dat je nu met deze klap moet rondlopen en dat je dit moet horen via een berichtje is al helemaal erg. Als ze niet langs kunnen komen op afstand dan op zijn minst een belletje maar even bot zeggen 'we willen je op de hoogte stellen' nee. Zeg alsjeblieft wat je er van vind, deel je emoties met je broer want je mag je hier echt heel erg klote om voelen. Dat is normaal. Dus probeer het dan ook naar hem uit te spreken.. ik hoop dat je er mee uit komt want je komt het verst als je gewoon de waarheid verteld. <3 succes met deze moeilijke situatie meid.
Dankje voor je berichtje! Moet wel zeggen dat wij zelf hebben aangegeven dat alles wat over Stella* gaat en zwangerschapaankondigingen etc. liever over de app eerst hebben, zodat we zelf er beter mee om kunnen gaan ipv met een mond vol tanden staan. Morgenochtend gaan we op de koffie bij mijn broertje en schoonzus dus we zullen het zien.
Oke dat maakt het bericht verhaal al iets duidelijk. Wel vind ik het niet netjes verwoord van ze om eerlijk te zijn. Ze zeggen gewoon al dat ze het dochtertje naar Cato gaan vernoemen en vind dat persoonlijk geen manier van dingen aanpakken. Ik had, maar dat is vanuit mijn eigen perspectief, dat nooit durven te versturen naar mijn eigen broer/zus die in jou schoenen stond. Dat ze erin zouden zetten dat ze erover nadenken om hun kindje zo te vernoemen en daarmee met je op gesprek willen vind ik een heel stuk netter! ik hoop voor je oprecht dat het gesprek morgenochtend een beetje goed uitpakt en je het daarna ook een beetje een plek kan geven. Maar zeg alsjeblieft echt hoe jij hierover denkt want jou mening telt enorm hard in deze situatie <3
Precies de reden dat je de naam nooit moet delen. Al snap ik je broer, en heb jij hier nu niks aan.
Ik zou zo reageren:
Lief dat je me apart appt, dat waardeer ik echt. Cato is een prachtige naam, die voor mij altijd aan onze Stella zal doen denken. Daarom zal ik er wat moeite mee hebben om mijn kleine nichtje de naam te zien dragen. Maar ik hoop dat ik het als eerbetoon kan zien en onze Stella in jullie Cato terug kan zien.
En dit is dan vanuit mijn oogpunt, vanuit mijn gevoel. Ik kan me niet voorstellen hoe het moet zijn voor jou, omdat ik goddank nooit heb doorgemaakt wat jullie wel hebben. Dus vergeef me als ik de plank volledig mis sla, maar dit zou nu mijn reactie zijn. X
Ik zou het zelf nooit in mijn hoofd halen om de naam te nemen die mijn zus eigenlijk had zitten doen, maar door een situatie van snel overlijden niet gekozen te hebben. Ik zou denken je weet hoe beladen de naam is, dus kies je die niet, er zijn miljoenen namen. Snap je gevoel dus zeker.
Ik ben het er niet helemaal mee eens dat die naam 'vrij' is, hun kindje had als het een gezond meisje was geweest gewoon Cato geheten. Echter omdat ze Stella (Ster) beter vinden passen omdat hun kindje plots is overleden zijn ze daarvoor gegaan. Maar dat betekent niet dat de betekenis en het gevoel wat ze hadden bij de naam Cato daar ineens mee verdwijnt!
En als ze het niet hadden geweten dan deh, maar ze weten notabene wat voor betekenis die naam heeft, en dan van alle namen die je kan kiezen juist voor díé naam kiezen, vind ik persoonlijk echt een no go. Als het mijn broer of zus was geweest had ik ook niet gedacht van o dan neem ik wel lekker die naam die hebben zij toch niet gekozen. Dat blijf je toch associëren met een kindje wat overleden is en eígenijk die naam zou krijgen..
Nee dat gevoel verdwijnt misschien niet. Maar het blijft een feit dat het kindje geen Cato heet maar Stella. Dan vind ik dat dat niet meer hun naam is. Als in de zin dat andere mensen dichtbij hun, hun kind geen Cato mogen noemen
Ik zeg ook niet dat het onze naam is. Het is meer het gevoel dat erbij komt kijken. Mijn broertje weet dondersgoed hoeveel pijn het verlies van Stella mij heeft gedaan en hoeveel last ik daar nog steeds van heb. Als een kennis die naam zou geven aan zijn/haar dochtertje is het anders, want die naam hoor je niet elke week. Dan wordt je er niet elke week aan herinnerd dat jou dochter eigenlijk met die naam had moeten rondlopen maar ipv. daarvan hebt moeten laten gaan. Want als je een kind verliest, verlies je niet alleen hun fysiek, maar ook het toekomstbeeld dat je had. En als iemand die heel dichtbij jou staat wel een toekomst daarmee mag opbouwen, dan doet dat gewoon pijn. En ik wil ook helemaal niet zeggen dat hun die naam niet mogen kiezen, maar ik wil wel duidelijk maken dat die naam heel dierbaar is voor mij en dat ik daar toch nog best wel verdriet van heb.
Het voelt nu misschien heel raar en confronterend, maar ik kan me ook voorstellen dat het juist heel mooi kan zijn in de toekomst, dat je bij deze naam de associatie met je nichtje gaat krijgen. Een warm, levend meisje dat deze naam met trots mag dragen. Dat deze naam weer gebruikt gaat worden ipv stil in de kast als een verdrietige herinnering. Jullie dochter zal altijd in jullie hart blijven. Ook wanneer je nichtje Cato heet. Maar misschien zal het zelfs wel helend werken om geen "alleenrecht" meer op de naam te hebben, wetende dat er vele meisjes zo heten.... Ik denk dat dit rare gevoel echt zal verdwijnen wanneer je je nichtje een poosje kent...
Cato en Stella zijn 2 totaal verschillende namen. Jullie hebben jullie dochter Stella genoemd, en geen Cato. Mooi dat je aan Stella denkt, als jullie de naam Cato horen, en dat begrijp ik ook volkomen! Maar de naam Cato is in de familie gewoon "vrij" om te geven, omdat jullie dochter geen Cato heet.
En ik vind het aan de ene kant wel "mooi", dat de baby van je broer Cato gaat heten. Misschien doen ze dat ook wel een beetje voor jullie Stella?
Ja idd, dan kan eigenlijk niemand die naam gebruiken in hun familie/vrienden kring. Omdat ze eigenlijk hun kindje Cato wouden noemen. Terwijl ze de naam Stelle draagt 4,5 jaar geleden.
En denk dat die broer idd daarom voor de naam heeft gekozen zoals jij dat zegt.
Waarom bot? Omdat ik zeg dat haar dochter geen Cato heet maar Stella? Dus niemand mag hun kind zo noemen in haar vrienden kring/familie. Terwijl haar kind niet eens zo heet?
Oke ik ga nu echt even heel grof zijn en bot maar wat is dit. 4.5 jaar geleden? Ik moet al 4.5 jaar leven met het feit dat mijn kind dood is, DOOD. Heb jij ooit, maar dan ooit een kind moeten laten gaan? De keuze moeten maken tussen leven en dood? Heb jij ooit het verdriet gevoeld van het verliezen van een kind? Heb jij ooit een nog warm kindje vastgehouden, die langzaam koud en stijf werd? Een kind van je eigen vlees en bloed? Als je je mening wil geven, prima, daar heb ik zelf om gevraagd, maar kan je alsjeblieft met een beetje respect praten, meine güte.
Huh ga nou niet doen alsof ik doe dat een overleden kindje niet erg is. Ik geef alleen aan dat jouw kindje Stella heet. En geen Cato. Dus dan is die naam vrij en mogen mensen die naam kiezen.
En met 4,5 jaar bedoelde ik dat mensen in jouw kring hun kind dus zo niet mogen noemen. Terwijl je kind niet eens zo heet
Oh ik snap jou zó goed! En vind het knap dat je het zo rustig en overwogen bekijkt. Ik heb hetzelfde met de namen van ons dochtertje die er niet meer is, en houd mn hart vast bij de bevallingen van mensen om me heen, dat ze haar niet gaan vernoemen ofzo. Het doet me echt heel veel, ik hoop zo dat niemand het in zn hoofd haalt haar naam te pakken. Vooral ook omdat we een originele naam gekozen hebben. En dat geldt in mijn ogen bij jullie ook. Als het nou een hele gangbare standaard naam was denk je nog oke.. Heb verder geen advies, ik zou het heel erg naar vinden. Knuffel!
dit raakt me diep...Ik kan allereerst niet helemaal begrijpen dat jouw broer daar niet even bij stil zou staan hoe dit voor jullie moet aanvoelen? Persoonlijk zou ik heel oprecht aangeven hoe jij je hierbij voelt en open kaart spelen. Vertel hem dat bij het horen van de naam die jullie graag en jullie dochter wilden geven, je nog steeds overladen wordt door verdriet. Hoe moeilijk moet dit niet voor je zijn als je binnen de familie de naam hoort of zelf moet uitspreken. Zoals al aangehaald door iemand hier, beter nu dit uitpraten dan wanneer je nichtje geboren is. Veel moed lieverd!
Ik begrijp dat het confronterend is. Willen ze jouw kindje op die manier vernoemen? Ik begrijp niet zo goed waarom je je kindje een andere naam hebt gegeven en in gedachten toch nog deze naam gebruikt... dat klinkt voor mij niet logisch en ik kan wel begrijpen dat het voor hun dus voelt alsof die naam vrij is... Maar ik denk dat je beter rustig met hun kunt praten ipv je te laten opjutten door alle meningen van 15 anderen...
Nee, dit is wat ze appten: 'Hey Kiki (en Benjamin), we wouden jullie even laten weten dat we een naam voor onze dochter hebben uitgekozen waar we heel blij mee zijn. Ze gaat Cato (en dan haar 2e naam) heten. Omdat we weten dat deze naam een lading bij jullie heeft wouden we het jullie voor de bevalling al vertellen. Zouden jullie de naam nog wel even voor jullie willen houden?' Ik snap dat de naam 'vrij' is, wij hebben onze dochter inmiddels niet zo genoemd. Alleen krijgen wij wel telkens een bepaald gevoel als we die naam horen, omdat onze dochter zo zou moeten heten als ze wel bij ons was gebleven. Vandaar dat ik zo in dubio zat en even benieuwd was naar de mening van anderen. Ik kan het hier immers niet over hebben met mijn vriendinnen, want die weten dan de naam van mijn toekomstige nichtje al.
We hebben ze net gebeld en komen morgen op de koffie, zodat we ons verhaal kwijt kunnen en hun hun eigen verhaal.
Dat je dit meemaakt grijpt me echt aan. Ik hoop dat je broer niet weet hoeveel de naam voor je/jullie betekent. Dat zou ik uitleggen (telefoon of face to face, niet app), en hen vragen hun keuze te heroverwegen omdat het voor jou altijd verdriet op zal roepen als je de naam hoort en je nichtje ziet.
Hoe stelt hij zich dit voor in de toekomst? Familie weet waarschijnlijk wel dat je eerst Cato had gekozen? Zullen ze dan tegen hem zeggen 'Oh maar zo zou toch je nichtje heten, die overleden is'? Lijkt me heel verdrietig voor alle partijen, zelfs voor hun dochter, om zo gezien te worden.
Als ze willen vernoemen, en jij vindt dat ook mooi, dan zou een tweede naam heel mooi zijn.
Hoe lief het gebaad waarschijnlijk ook bedoelt is, het is denk een een beetje raar. Ik zou het denk ik wel aangeven. Nu kunnen ze er misschien nog iets mee, na de geboorte niet meer.
Jeetje, ik vind het eigenlijk behoorlijk rot van jou broer. En voor jou om een kindje te mogen zien opgroeien met dezelfde naam van jou kind, hoe hebben ze bedacht dat dat een goed idee was.. ☹️. Er zijn zoooveel namen, hopelijk kiezen ze een andere. Ik zou ze even bellen of persoonlijk afspreken..
Pff WHY ? Dat is het eerste wat in m’n gedachten komt. Als het een vernoeming is, hadden ze het met je kunnen overleggen, of je dat een fijne gedachten vind of te moeilijk. Zo Een mededeling doen vind ik wel wat pijnlijk .. Vooral omdat ze het weten
Hoe zijn ze bij de naam gekomen? Het kan misschien ook uit liefde voor jullie dochtertje zijn, hun nichtje. Soort van vernoemen? Ik zou hun even bellen, via de app zoiets naar jou sturen vind ik ook nogal wat, maar dat is al gebeurd. Ik zou het aan de telefoon vragen maar zeker benoemen dat het je zwaar valt. Wat zeker begrijpelijk is.❤
Lastig, ik snap je punt enerzijds, zo heet jullie dochtertje (hoewel jullie toch een andere naam hebben gekozen). Maar anderzijds zijn zij vrij om elke naam te kiezen die er is, en dus ook de naam Cato.
Ik denk dat je voor jezelf moet afwegen of je het mooi vind dat haar naam voort blij leven door haar nichtje heen, of dat je het te confronterend vind voor jezelf. En daarin dan ook gewoon eerlijk zijn naar je broer, je brengt je tenslotte niet voor niks op de hoogte.
Moeilijk dit. Eigenlijk deel ik dezelfde mening als Waterbloempie. Laat hen weten wat je ervan vindt, net zoals je hier in dit topic schrijft. Een inkijkje in je hart, in je ziel. Moeilijke situatie. Sterkte☄
Ik zou ze gewoon precies zo zeggen wat je hier ook schrijft.. daar zit eigenlijk alles al in.. wat die naam met jou doet, dat jullie kindje zo had moeten heten en dat je het dus niet los van elkaar kunt zien. En als de naam straks veelvuldig genoemd gaat worden, dat jij dan ook steeds aan jullie meisje moet denken met alle emoties die daarbij horen.. maar ook dat je hun niet in de weg wilt zitten en negatief wil doen en hun die naam ook gunt. Maar dat het ergens toch ook niet helemaal fijn voelt omdat je dan steeds geconfronteerd wordt met hoe het had moeten zijn en hoe het uiteindelijk gegaan is..
Dat is wat ik uit dit bericht op maak. Dus zou gewoon dit naar hun sturen. Wellicht dat zij er dan ook nog even over nadenken.
Je zou kunnen zeggen: "Wat superlief dat je het laat weten. Dat waardeer ik heel erg. Dank je wel". Verder hoef je denk ik niets te zeggen, omdat ze het zelf wel begrijpen. Anders hadden ze je niet geappt.
Doen ze dit voor jou? Als jij er geen problemen mee hebt, is het toch oke? Persoonlijk zou ik het niet oke vinden. Zoontje van een moeder van school is ook overleden. Vond ik een prachtige naam, maar dus geen optie voor ons
Ik voel me er niet fijn bij, niet bij het idee dat ik elke week een klein meisje ga zien die de naam draagt die eigenlijk mijn overleden dochter zou moeten hebben. Maar ik wil ze ook niet de naam misgunnen want het is nou eenmaal een hele mooie naam en ze hebben het recht om elke naam te kiezen die ze willen.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (52) Verversen