Ik wil even mijn zorgen uitspreken en wellicht dat iemand iets soortgelijks heeft meegemaakt en tips heeft. Ik zit namelijk behoorlijk met een knoop in mijn maag. Mijn dochtertje is een super sociale meid, ze is vaak de clown van cr klas en vind het heerlijk als mensen om haar kunnrn lachen. Daarentegen vind ze direct contact maken met leeftijdsgenoten nog wat lastig maar dat gaat steeds beter.
Laatst speelde mijn dochtertje met 3 kindjes uit haar klas buiten, er stonden 2 meiden bij uit groep 7 (zij woonde tegenover de speeltuin waar mijn dochter was) Ik had in de gaten dat ze met elkaar aan het praten waren maar lette er eerlijk gezegd niet echt op, tot ik merkte dat mijn dochtertje een beetje ongemakkelijk werd. Later bleek dat een van die oudere meiden haar had gevraagd om speelgoed af te pakken van iemand uit de speeltuin en om op de grond te spugen, dit heeft ze dus inderdaad gedaan. Het gebeurde allemaal best snel en terwijl ik met mijn jongste dochtertje bezig was kwam mijn oudste terug en vertelde het. Ik was blij dat ze eerlijk was, want ze gaf aan dat ze niet wist hoe ze moest reageren maar ik was zo kwaad, meer het gevoel dat ik zo bang ben dat ze zo beïnvloedbaar is.
Ze geeft zelf aan dat ze bang is voor oudere kinderen, bang dat ze haar slaan of boos worden en omdat ze dus ouder zijn zijn ze ook sterker, om die reden durft ze geen nee te zeggen. Ik heb heel lang met haar gepraat maar ik krijg het er niet gelijk uit… wat logisch is.. Ik merk inderdaad dat ze dit ook alleen heeft bij oudere kinderen, bij haar leeftijdsgenoten laat ze heeeel duidelijk metken & horen als ze iets niet wilt.
Ik ben een persoon die snel in scenario’s denkt en ik had alweer de verschrikkelijkste dingen in mijn hoofd gehaald als een ouder kind iets van haar zou vragen. Dus om dit te voorkomen wil ik graag tips of als iemand hetzelfde heeft meegemaakt.
Overigens kan zij heel goed voor zichzelf opkomen, dus een vechtsport bijv of weerbaarheidstraining heeft ze op school gehad en dat gaat echt top maar wel bij leeftijdsgenoten. Ik weet dat ze leuk gevondennwilt worden en ben daardoor juist zo bang dat ze dingen gaat doen wasr ze zelf niet achter staat.
We doen elke dag affirmaties en ik zeg haar echt dagelijks hoe leuk ze is, maar ik weet niet meer zo goed hoe ik het moet aanpakken omdat het dus alleen bij de oudere kinderen is
Niet te groot maken dit. Een kind van 5 dat al kan aangeven dat er zojuist iets gebeurde dat ze niet helemaal begreep maar in elk geval niet fijn vond, is al heel ver hoor.
Vertel haar dat het goed is dat ze het aan je vertelde. Je kunt het nog even hebben of ze een gevoel of stemmetje van binnen had dat zei: ‘dit is gek, dit is niet leuk’. En dat dat stemmetje altijd gelijk heeft. Vertel haar dat ze niets móet als ze het niet wil. Ze mag altijd nee zeggen.
Maar verder is dit gewoon iets dat groeit. Ze is pas een kleuter, die hoeft echt nog niet standvastig te zijn en tegen groep 7 kinderen op te kunnen. Daar ben jij voorlopig nog voor.
Je kan elke dag zeggen hoe leuk ze is maar woorden zeggen niets maar acties. Dus kijk wat je op dat gebied kan doen en inderdaad in gesprek blijven. En als ze leuk gevonden wil worden is dat heel lastig zeker als ze 5 jaar is, daar in kan je haar begeleiden maar ze moet het zelf doen en voelen. Ze zal het beste weg kunnen lopen maar dat is zeggen, ze zal het moeten doen. Iets wat niet fijn is of ongemakkelijk, moet je tegenover gestelde doen maar goed maak dat een kind van 5 wijs. Heel lastig ze is klein en kwetsbaar
Blijf realistisch. Alle kleuters van 5 hebben dit, op een enkeling na wellicht. Het is heel logisch dat oudere kinderen voor het gevoel van een 5 jarige intimiderend kunnen zijn. Het enige dat jij nu kunt doen is je dochter leren dat als ze een situatie niet fijn vindt, ze gewoon direct weg mag lopen en naar jou of naar een juf of ander volwassene in de buurt moet gaan. En om erger te voorkomen, gewoon nog niet laten spelen zonder toezicht van jezelf of andere volwassenen die je vertrouwd. Dat ze leert voor zichzelf op te komen en ook naar wat oudere kinderen komt echt wel, maar daar moet ze gewoon ook zelf veel verder voor zijn. Nu ben jij er nog om dit in de gaten te houden en op te treden als je merkt dat ze even niet weet wat ze moet. Maar blijf het ook niet constant herhalen. Als je er goed over gesproken hebt, laat het dan rusten. En begin er pas weer over als ze er of over begint of als er weer iets voor doet. Geef haar in elk geval nooit het gevoel dat ze fout gereageerd heeft.. ook als ze wel iets doet dat niet mag, maar dit gedaan heeft onder druk van een ander. Troost haar dan, en leg uit wat ze de volgende keer zou kunnen doen.
Ze is pas 5 jaar he? Haha nog geen volwassene, dit is echt super normaal gedrag en juist goed dat ze naar je toe kwam. Ik zou er niet een big of deal over maken, anders kan dat haar juist onzeker maken.
Ze is 5 jaar, ze kan echt niet goed gevoelens omschrijven of uitleggen hoe iets is gegaan. Ik leer onze kinderen meer dat bij onveilige situaties gewoon weg te gaan. Of naar papa of mama te gaan als dat kan. Dat ze met alles bij je terecht kan. Zoiets.
Maar ik zie eerder een onzeker meisje denk ik.. die de clown uithangt. Laat haar merken dat je er voor haar bent en gewoon blijven observeren. Meer kun je niet doen
Die ontwikkeling van jijzelf tov anderen komt nog helemaal. Ze mag daar lekker in gaan groeien. Net als elke kleuter. Als je ziet dat het haar een rotgevoel geeft dan zou ik daar even met haar over praten/erkennen en samen iets te bedenken wat ze kan doen een volgende keer. Het is een mooi momentje waarop je kan leren dat je dochter altijd nee mag zeggen als ze iets niet leuk vindt. En als ze dat een keertje niet durft dat ook helemaal oké is. Dat mag er ook zijn. Een volgende keer durft ze het misschien wel 👍
Hi! Ik ben vroeger op die leeftijd precies zo geweest, mijn ouders hebben er toen voor gekozen om mij op “material art” te zetten, verderging/vecht sport. Ik heb 13 jaar lang op wing chun gezeten, en dat heeft mijn zelfvertrouwen en eigen wil een extreme boost gegeven! Misschien is dat een optie?
Oei, jouw verwachtingen van je kind liggen wel erg hoog... Ze zou er nog faalangst van krijgen. Het lijkt me niet meer dan logisch dat een kleuter van 5 grote kinderen spannend vindt: ze zijn véél groter en verder...Daar hoort een kleuter niet tegenop te kunnen. Als jij vindt dat ze dat wel moet kunnen, ligt het probleem echt bij jou. Niet bij je kleuter.
Ik zou haar laten weten dat ze volgende keer meteen naar jou moet komen. Ze is 5 jaar dus logisch dat ze nog niet voor zichzelf kan opkomen tegen ouderen kinderen. Daarvoor ben jij er. Met 5 jaar liet ik ze ook zeker nog niet alleen spelen en had ik ze altijd in het oog.
Reageer op dit topic
Maak een Babybytes account om zelf topics te openen in V&A
reacties (11) Verversen