Twee maal lang, dun en lekker

Voor vanmorgen stond operatie consultatiebureau op het programma. Eerst nog even identiteitskaarten gehaald, geweldig zulke kleine mensjes en dan zo'n kaart! En daarna door naar de arts. Alleen, niemand kon met me mee. Dat werd dus een fijne exercitie, met name omdat het enorm uitliep, ze niet hadden geslapen en langere tijd in je luier in de maxi cosi ook niet alles is. Maar goed, dan mag je naar binnen en blijkt alles gelukkig weer goed te zijn. Allebei redelijk lang 73,5 (S) en 74,5 (J) en 8,8 en 8 kg, dun dus :) Stijn spant de kroon, die verbaasde de arts (zeg ik als trotse moeder, wat erg zeg, zo wilde ik nooit worden). Hij kruipt sinds een maand, en hard ook, hij staat, soms met 1 en heel soms 2 handen los, hij gaat zitten en dan weer staan, kortom, hij gaat als n trein. Met die ondeugende kop van m. Juul doet het goed, zoals het moet eigenlijk. Die is erg van het observeren, en wat er in haar hoofd omgaat....? Veel denk ik. Dat Stijn beetje bijdehand is, is niet altijd leuk, ik dacht dat ze in de triptrap geen tuigje omhoefden, maar hij lag van de week op de grond. Geen gehuil, wel een moeder in shock. Ik moet nog veel leren. Daarnaast wilde 'ie de babyfoon ontleden, waarin ie tijdig is gestopt.
Ik verveel me zeker niet. En lang leve werken! Heerlijk, met hun in de weer, maar ook lekker mezelf te zijn. Het wordt alleen maar drukker, maar zeker niet minder leuk. Met de bakfiets op pad, wandelen, in de zandbak, naar t strand. Geweldig om te zien hoe ze alles ontdekken. Nu bijna op vakantie, dus even uit de lucht. Tot snel!