Eerder zou ik hier een moord voor doen
...en in de praktijk valt het erg tegen...Omdat mn contract voor een nieuw project nog niet rond is, werk ik nog niet, maar breng ik Juul en Stijn al wel een week of 2 naar de gastouder. Dat was tenslotte al afgesproken. Vanaf haar vertrek ik weer naar huis. Waar ik vervolgens niks hoef. Geen kinderen bezighouden, verschonen, met ze lachen, liedjes zingen, blij zijn als ze slapen...niks! In het begin was het even lekker; ik werd erg gelukkig van kapper en zonnenbank en de uitverkoop was niet veilig voor mij. Een beetje bijslapen vond ik ook wel lekker, al schrok ik om de haverklap wakker met het gevoel dat er iets miste. En dat is dus zo, ik vind het hier stil en koud. Terwijl de temperatuur net zo hoog staat als normaal en ik een aantal maanden geleden niet beter wist. Wat ben ik snel gewend aan die twee, wat vind ik ze lief en hoe onmisbaar zijn ze! Ze worden al zulke mensjes, met hun geklets, gelach naar ons en elkaar, hun eigenaardigheden en vertederende hulpeloosheid. Ik ben gewoon verliefd! Waarschijnlijk denk ik over een paar weken met weemoed terug aan deze dagen, waarop ik niks hoefde en alles mocht. Op dit moment voelt het niet zo en kan ik niet wachten tot het zo ver is dat ik ze met een beetje fatsoen op kan halen!
Nog 4 1/2 uur ;)
reacties (0)