En daar is ie dan, de dag waar ik al bijna 4 maanden tegenaan zit te hikken. Morgen breng ik Juul en Stijn voor t eerst naar onze gastouder. Een hartstikke leuke meid, die er erg veel zin in heeft. Ook ik heb er zin in, vandaag was ik moe en klaar met alle huiltjes en het continue beschikbaar zijn voor m'n baby's. Maar, dat was maar even en nu ik erover nadenk vind ik het helemaal niet leuk meer m'n liefjes weg te brengen. Ik ben toch hun moeder??!
Gelukkig is het morgen alleen maar wennen en ga ik eerst uitgebreid naar de kapper en dan naar een werkafspraak. Misschien nog een zonnenbankje? De rest van de week ben ik weer thuis. Volgende week gaat het echte leven beginnen. Voor hun en voor ons. Denk dat ik alleen maar nog blijer ben als ik ze dan na een werkdag weer zie.
Ik ga stoppen met deze blog, stomme brok wil niet weg. Hou me er maar aan vast dat dit gedrag komt omdat ik vast twee keer zoveel hormonen heb ;) Laat alles (mij) dan maar weer snel normaal worden. Volgende week meeeeer!
PS Eigenlijk is de cirkel wel rond, vandaag een jaar geleden testte ik positief. Voorbij gevlogen, dat superjaar. Op naar alleen nog maar méér leuke dingen mét Juul en Stijn :)
reacties (0)