Zo cliché en zo waar, de tijd vliegt! Met 5,3 (Stijn) en 4,8 kg vind ik onze baby's echt al groot worden...Tot ik ze bij iemand anders op schoot zie, dan blijken het echt nog wel baby's te zijn. Maar, ze groeien hard en ontdekken van alles, hun vuistjes, duimen en andere vingers, hun omgeving, ze lachen vaak en soms met geluid, liggen soms met benen en armen in de lucht te kirren in de box en worden dus elke dag een beetje meer mens. Ik geniet me suf, vind moeder zijn echt leuk. Al zou ik er af en toe veel voor over hebben echt ns lang te slapen, zoals vroeger. Of zomaar op mn fiets te stappen om thee te drinken bij n vriendin of een biertje te drinken in de stad (alsof we dat nog zo vaak deden). Nee, nu ist eerst allebei eten geven, luiers verschonen, jasjes aan, in MaxiCosi en dan in de auto. Goed, ze zijn makkelijk, dus ik doe t wel, maar soms verlang ik naar even niks.
Vrijdag begonnen met babymassage en alle medemama's van de zwangerschapsgym doen mee, erg leuk. Ben alleen bang dat Stijn veel te beweeglijk hiervoor is, die was wild om zich heen aan t trappen terwijl ie onstpannen moest...;) Denk dat Juul volgende week een beter slachtoffer is. Nog een week of 7 en dan weer aan de bak, moet er nog niet aan denken. Niemand kan toch zo goed voor ze zorgen als ik?! Haha, dat zal elke moeder wel hebben. Het woord moeder trouwens, moet er nog steeds aan wennen. Ik ben moeder...ik heb twee kinderen. Ondanks het feit dat het lijkt alsof ze er al zo lang zijn is dat stukje nog niet helemaal geland. Maar geland of niet, leuk ist wel!
reacties (0)