En dan toch nog

Heel spannend, en vol vragen of het goed zal gaan. Maar heel dankbaar dat we 'op de valreep' nog een kans krijgen. We hopen zo dat we deze keer boven de 30 weken uit gaan komen. niet naar Leiden hoeven en een Hagenaartje op de wereld gaan zetten. 

En toen hadden we op de valreep een positieve test. Nadat we het 2 jaar geleden eigenlijk opgaven na opnieuw nierproblemen. Of het deze laatste keer zwanger goed zal gaan, we hopen het  zo. Vanuit de medische-kant van artsen ed zijn de gevoelens over deze zwangerschap gemengt. Iedereen vind het heel spannend maar allemaal hopen we natuurlijk op een prachtige uitkomst. Wij zelf hebben goede hoop, mijn lijf heeft het nl zelf gedaan, geen hormomen geen geklooi: HELEMAAL ZELF: en zoals mijn eigen gynocoloog vorige week zei (terwijl we nog van niks wisten, het was uitstrijksjes tijd) als je het zelf doet heb ik heel goede hoop. Ik zie wel een beetje op tegen de gespreken in het LUMC, deze artsen hebben minder vertrouwen in mijn lijf dan de arsten die mij al 15 jaar kennen, mijn man en ik zelf. Ik houd rekening met alles maar voor nu ben ik zo dankbaar dat ik de ervaring van een positieve-test nog een keer heb mee mogen maken.