Dikke dame

Al die tijd was ik aan het wachten op het bericht dat mevrouw boven de 500 gram zou zijn. Met Djep was dat een soort mantra 500 gram en 24 weken, dan maken we kans. Met hem lag ik er ook echt op te wachten in het ziekenhuis, dus waarschijnlijk dat het daar door kwam. En nu mevrouw beweegt ik voel haar zo om de paar uur, en iedere 2 weken krijg ik een meting om te kijken hoe de groei is. 2 en halve weken geleden was ze zo rond de 300 gram, mooi op schema maar nog niet de 500 waar ik zo naar uitkeek. En afgelopen vrijdag was mevrouw in ene 745 gram, zo heel rustig was ze gewoon over de voor haar mams zo belangrijke grens gegaan, heel blij zijn we natuurlijk. maar het voelt ook raar, het gaat zo van zelf als de dingen goed gaan. Ik realiseer mij steeds meer hoe slecht het met mij en Djepje ging, en hoe hard we gevochten hebben met zijn tweeen. Ik ben zo blij met de kleine meid, maar vind het zo naar dat ik haar broer niet ook zo een zwangerschap heb kunnen geven. Heel even tussen het genieten van de schopjes van onze kleine Fonz, pink ik een traantje weg voor onze dappere prachtige zoon, en mis ik hem intens. Kleine lieve kindjes mama is zo trots op jullie allemaal.