22 wkn

Alweer 22 weken zwanger. het schiet al op!
Vandaag een beetje emotioneel.. Morgen is m'n vader jarig die 8 jaar geleden is overleden. 43 Jaar zou hij worden. Erg moeilijk voor me. Wat dat betreft valt de zwangerschap me erg zwaar. Vooral omdat m'n moeder besloten heeft om geen contact meer met me te hebben, waardoor ik ook de rest van mijn eigen familie niet meer spreek. Het feit dat ik in principe dus allebei mijn ouders niet meer heb doet me toch meer pijn dan ik dacht. Ik vind het fijn dat me schoonouders mij zo goed hebben opgevangen. Toch geeft het me ook weer een schuldgevoel. Mijn eigen moeder weigert om ook nog maar iets voor mij te betalen, ondanks dat ze financieel verantwoordelijk voor me is tot aan me 21e.
Alle kosten komen nu dus neer om mijn vriend en zijn ouders. Zoals de kosten van me zwangerschapskleding die ik nodig heb en de maandelijkse Kosten voor het reizen naar me school. We gaan proberen om via me hulpverlener en de leerplichtambtenaar etc. het geld van bepaalde kosten bij me moeder terug te halen. Maar of dat gaat lukken is dus nog maar de vraag..
Voel me er allemaal ook wel heel erg eenzaam door. Het verlies van me vader vreet nog steeds elke dag aan me. En wat ik ook probeer wat me moeder betreft heeft allemaal geen zin. Vrienden van me oude school waar ik een paar weken terug gestopt ben om met een beroepsopleiding te beginnen spreek ik ook niet meer. Bijna iedereen heeft me laten vallen, en alleen de familie van me vriend en wat familie van me vaders kant steunen me nog. Vind het fijn dat die mensen er nog wel voor me zijn. Maar is natuurlijk niet hetzelfde als je eigen ouders.