Geboorteverhaal Fleur

Her is Fleurs geboorteverhaal :) Het is best lang geworden en bevat nogal wat (smerige) details, excuseer!

Het begon allemaal vorige week, in de nacht van zaterdag op zondag werd ik wakker met wat buikkramp. Voorweeën dacht ik, maar ze werden steeds erger en erger.. na een tijdje dacht ik dat het begonnen was dus belde ik mijn moeder. 5 minuutjes later kwam ze hier al aan, maar natuurlijk was de kramp dan weg.. alles voor niks dus en ik vond mezelf een grote aansteller.

Wel was het een goede wake-up call, want mijn koffer etc. waren nog steeds niet gepakt! Dat deed ik dus nog vlug terwijl ik die krampen kreeg. Op zondag had ik nergens meer last van (en pakte ik de rest van m'n spullen in), er was toen ook rommelmarkt in het dorp waar ik woon en samen met mijn vriend heb ik 2x het hele dorp doorkruist, met mensen gesproken, kleertjes voor de (toen nog) ongeboren baby gekocht.. met enkele mensen sprak ik over de krampen van de vorige nacht, maar iedereen zei me dat het vast voorweeën waren. Rond de middag kreeg ik opnieuw krampen, maar na een warm bad waren die over en verdwenen.

's Avonds in de zetel zei ik nog tegen m'n vriend dat ik toch dacht dat het nog weken ging duren voor ik ging bevallen, ook al had ik kramp gehad. Maar zondagnacht werd ik opnieuw wakker met kramp, dat was rond 23:00, het waren best pijnlijke krampen maar ik dacht nog steeds dat het enkel voorweeën waren.. na een tijdje viel ik terug in slaap. Rond 3:00 werd ik opnieuw wakker, met pijnlijke kramp die me deed twijfelen of ik mijn vriend wakker moest maken of niet (ik besloot van niet, want ik dacht dat het weer loos alarm ging zijn zoals de nacht ervoor). Rond 3:40 trok ik het echt niet meer, de kramp ging niet weg en werd enkel erger dus ik besloot hem toch wakker te maken.. net op tijd want drie minuten later braken m'n vliezen!

Ik was altijd bang dat ik het nooit ging merken (dat m'n vliezen braken), als het in beetjes zou komen of als ik op het toilet zou zitten.. maar geloof me, je merkt het echt wel wanneer ze breken! Het water bleef maar stromen!!! Dus mijn vriend belde vlug mijn ouders, die hier vijf minuten later waren.. en weg naar het ziekenhuis gingen we!

Ik kwam aan in het ziekenhuis om 4:20, ik werd aan de monitor gelegd en kreeg een lavement. Ook kreeg ik zo'n super sexy onderbroek met een maandverband ter grote van een swiffer doek (daar deden die dingen me echt aan denken haha). Ze voelden dat ik al 3,5 centimeter opening had en dat de baby aan het indalen was (hoera!).

Toen kwam het plots in me op dat mijn haar vet was haha, dus zei ik echt tegen m'n vriend 'ohnee nu moet ik nog bevallen met vettig haar ook.. ik had het beter gewassen'! ik was ook erg aan het zweten, dus vond ik dat ik stonk en wou ik mijn deodorant (die mijn vriend me gaf, hij zat in mijn tas). Vreemd toch haha, dan krijg je om de 5 minuten een wee en maak je je druk om je haar en ga je deo spuiten..

Ondertussen werden de weeën enkel heftiger en heftiger, dus vroeg ik of ik in de jacuzzi mocht om ze een beetje op te vangen (de dag ervoor had een warm bad ook goed geholpen).. Ik mocht in de jacuzzi, en in het begin hielp dat wel. Maar de weeën werden erger, en het warme water had plots helemaal geen effect meer. Integendeel, het was al erg warm in de verloskamer en ik voelde het zweet gewoon langs m'n rug naar beneden lopen. Ik verging van de pijn door de weeën, ik wist niet in welke houding ik moest zitten, ik beet mijn handdoek haast kapot..

Ik kreeg een busje met koud water om wat te verfrissen maar het hielp niet. Ik ging terug op het bed liggen, en zei tegen m'n vriend dat ik ofwel ging flauwvallen ofwel ging overgeven van de pijn. Het werd het laatste. Natuurlijk waren ze te laat met een bakje, dus ik kotste het hele kussen, bed, vloer onder.. (tja). Toen riepen ze toch maar vlug de anesthesist om me een ruggenprik of epidurale te geven. Het duurde nog een half uur tegen hij er was (een HELS half uur). Toen hij er was was ik heel erg opgelucht, ik dacht nooit zo blij te zijn om iemand te zien die ik helemaal niet ken!! Het prikje dat ik kreeg om m'n huid te verdoven voelde ik wel, maar pijnlijk vond ik het absoluut niet.. daarna heb ik van het hele prikgebeuren niks meer gevoeld (de weeën overstemden alles).

Dit was rond 7:30, en ik voelde hoe de pijn steeds minder en minder werd. Een uurtje later kwam de gyn even langs, en hij schatte dat ik rond de middag ging bevallen. Maar om 10:10 had ik 10 cm opening dus mocht ik naar het kraambed!

Een assistente van de gyn deed mijn bevalling (ze werd bijgestaan door 2 vroedvrouwen), ze was dus nog in opleiding maar dat vond ik eigenlijk niet erg.

Ze zeiden me dat ik moest duwen zoals je doet wanneer je 'naar de grote WC gaat' maar ik voelde gewoon helemaal niet wat ik deed! Dat heb ik ook gezegd toen ze me zeiden dat ik het erg goed deed (volgens mijn vriend, ik wist het niet meer haha). Ik gebruikte al de kracht die ik had (ook al had ik net alles dat ik in m'n lichaam had uitgekotst) en al gauw konden ze de bovenkant van de baby haar hoofdje zien! Ze vroegen of mijn vriend het ook wou zien, en hij wou wel. Daarna hebben ze me een knip gegeven (ik dacht dat ze dat subtiel deden met een scalpel ofzo.. maar nee hoor, ze kwamen echt aanzetten met een schaar!!) die knip heb ik wel gevoeld, maar het deed helemaal geen pijn. Er spoot een klein 'bloedfonteintje' naar boven toen ze hem gaven, gelukkig heb ik dat zelf niet gezien maar ik zag achteraf wel de bloedspatten op m'n knie. Na nog enkele keren persen konden ze het hoofdje al veel beter zien, en ook nu wou mijn vriend het ook zien.. ze vroegen of ze een spiegel moesten halen zodat ik het ook kon bekijken (neeeeee laat maar!!!).

Ze riepen de gyn erbij omdat de baby toen elk moment geboren kon worden, om 10:32 was het zo ver! Fleur Feline Maes kwam ter wereld! Ze begon al te huilen toen enkel d'r hoofdje geboren was haha.

Ze woog 2760 gram en mat 48,5 centimeter, een klein baby'tje dus maar ze werd dan ook enkele weken te vroeg geboren.

Volgens de verpleging etc. had ik het heel erg goed gedaan, de bevallig duurde amper 20 minuten en dat is (vooral bij een eerste kindje) heel erg snel. Een droombevallig zeiden ze (idd. de bevalling vond ik absoluut niet pijnlijk ofzo, ik heb niet gehuild of geschreeuwd) maar de weeën waren wel wat anders..

De knip werd gehecht (ook gevoeld, geen pijn van gehad) en ik mocht weer naar het gewone bed. De vroedvrouw ging m'n benen in haar nek leggen om me te verhuizen, maar ik ging gewoon rechtop zitten en wou zelf in het andere bed gaan zitten zonder hulp haha. Ik was dus héél erg snel terug op de been en wou diezelfde avond al gaan wandelen enzo.. enkel positief!

Van die knip heb ik nu veeeeel meer last, maar ach het hoort erbij..

Tot 18:30 moest ik nog in de verloskamer blijven, omdat er geen kamers meer over waren... de dichte familie mocht dus op bezoek komen in de verloskamer (normaal mag dat niet) maar ze hadden niet eens gepoetst.. dus bij het kraambed lag het nog vol bloedspatten en zelfs klonters.. heel aangenaam en hygiënisch hoor. Ook de bebloede lakens van in het bed hebben ze nooit vervangen dus ik heb er tot gisteren in geslapen!! Vind ik toch erg gek voor een ziekenhuis (zou je toch wat netheid verwachten..)

Tot zover het geboorteverhaal :)

Nu nog een blogje met foto's enzo van Fleur!!

Liefs!