8,5 maand

Ruim 8,5 maand, over een paar nachtjes is mijn dochter langer op deze wereld dan dat ze in mijn buik heeft gezeten. Een gek idee en weer een mijlpaal. Gelukkig doet ze het goed en is het een vrolijk meisje dat geniet van het leven. Inmiddels heeft ze 2 tandjes en kan ze zelf gaan zitten en ook weer zelf gaan liggen. Staan wil ze heel graag en als je haar je handen aanbied trekt ze zich *hup* zo omhoog. Ze heeft nog niet ontdekt hoe ze zich zelf kan optrekken aan de spijlen van de box bijvoorbeeld, maar ik heb hem voor de zekerheid maar wel vast omlaag gezet, het bedje is een dezer dagen ook aan de beurt.

Haar grote broer doet het ook geweldig. Hoewel hij inmiddels wel wat meer speelgoed moet gaan delen en dat soms wel lastig vindt, verbaasd het me hoe lief hij blijft voor z'n kleine zus. Ik ben ontzettend trots op mijn 2 prachtige kinderen!

Tot mijn eigen verbazing krijgt mijn jongedame nog steeds borstvoeding. Ze drinkt nog 3 keer per dag bij mij en voor de rest krijgt ze water, thee of wat diksap. Als ik weg ben tijdens een voeding kolf ik niet meer af, ik heb geen zin meer in dat gedoe. Madam krijgt dan een flesje kunstvoeding. Ik lijk nog steeds genoeg te hebben en mocht de borstvoeding hierdoor terug gaan lopen, dan is het ook wel mooi geweest en dan is het maar klaar zonder dat ik daar bewust een keuze in hoef te maken. De rest van het eten en drinken gaat fantastisch, alles gaat er met smaak in. Dat is ook wel te zien aan haar mollige postuur, hihi. Slapen gaat ook erg goed, om 19:00 krijgt ze de laatste voeding en daarna slaapt ze heerlijk door tot de volgende ochtend 6:00 ongeveer. Voor veel mensen is dit vroeg, maar wij zijn hier in huis altijd allemaal heel vroeg wakker dus dat is een mooie tijd.

Ik merk dat het voor mijn relatie niet altijd makkelijk is om een werkende moeder van 2 kinderen te zijn. Mijn man werkt Fulltime, ik werk parttime. Het huishouden bijhouden met 2 kinderen lijkt soms onbegonnen werk en dat mijn man dan 's avonds op de bank een filmpje gaat zitten kijken terwijl mijn hoofd overloopt kan ik soms moeilijk verkroppen. Contacten op het KDV, verjaardagsvoorbereidingen, speelafspraken, huishoudelijke werkzaamheden, verjaardagen, boodschappenlijstjes, planningen.... mama regelt het allemaal. Als ik m'n man vraag om iets op te pikken doet hij het wel, maar zelf op het idee komen is moeilijk. Door die drukte in mijn hoofd merk ik dat de behoefte aan intimiteit voor mij ook is afgenomen en dat vind ik wel heel erg jammer. Maar hoe ik dat moet oplossen weet ik nog niet, misschien iets om even over na te denken..... weer iets voor op m'n 2-do-list ;)

Hopelijk gaat het met jullie en (aanstaande) kindjes ook allemaal goed!

Lieve groetjes, Windmolentje