Wat een week!

Hallo! Er is weer een hele hoop gebeurd afgelopen week, ik zou er wel een boek over kunnen schrijven. Ik ga maar proberen het even kort samen te vatten om jullie op de hoogte te houden!

Maandag had ik dus de controle bij de VK en gaf ik aan dat ik steeds meer last van hoofdpijn kreeg, dit moest ik in de gaten houden. Dezelfde dag werd het eigenlijk alleen maar erger en de nacht erop was dramatisch. Ik heb dinsdag maar weer gebeld en moest aan het eind van de middag nog even langskomen. Ik mocht gelijk door bloed laten prikken naar de gyn in het ziekenhuis. Er werd gekeken of ik wellicht pre-eclampsie (zwangerschapsvergiftiging) had. Na alle onderzoeken bleek dit niet het geval maar de gyn vond het belangrijk om te kijken waar de hoofdpijn WEL vandaan kwam en ik mocht dezelfde avond nog door naar de EHBO om daar gezien te worden door een neuroloog. Daar weer bloed afgenomen, onderzocht en uiteindelijk werd besloten mij op te nemen zodat ik de volgende dag onder een MRI scan kon om uit te sluiten dat ik trombose in mijn hoofd had. Dat vond ik natuurlijk geen prettig idee, maar wat moet dat moet. De volgende dag had er echter een andere arts dienst en deze vond het niet nodig om een scan te maken en van hem mocht ik gewoon lekker naar huis. Ik was hier wel blij mee want ik had zelf het idee dat de hoofdpijn echt te maken had met mijn hormoonhuishouden aan het eind van de zwangerschap. Maargoed ik was woensdag in de middag dus weer thuis maar nog wel heel vermoeid en met hoofdpijn. Eerst thuis nog maar wat uitgerust en even bijgeslapen want in het ziekenhuis slaap je natuurlijk NOG slechter dan thuis. Donderdag de VK weer gesproken en ik mocht dezelfde middag nog langskomen en dan zou ik gestript worden, want ook zij had het idee dat de hoofdpijn door de zwangerschapshormonen kwam. Om 13:30 ben ik gestript en al heel snel begon het te rommelen. om 15u heb ik de vk gebeld maar die was met een bevalling bezig dus ik ben nog wat gaan slapen. Helaas werd ik een uur later wakker en was het allemaal weer wat afgezwakt. De VK kwam kijken en constateerde dat mijn baarmoedermond heel week was en ik zeker al 3 cm ontsluiting had en stelde voor om nog een keer te strippen. Als ik hier goed op zou reageren zouden ze de vliezen kunnen breken en dan was de kans wel heel groot dat ik zou gaan bevallen. Dat was natuurlijk prima dus zo gezegd zo gedaan. En inderdaad ik kreeg gelijk reactie op het strippen en er begonnen buikweeen te komen icm flinke rugpijn dus dat was een goed teken. Ondertussen luisterde de vk met de dopler naar de hartslag van de baby. We hoorde een krachtige hartslag maar ook iets wat leek op een overslag/extra klopje. Vervolgens verdween het weer. Ze heeft nog een paar keer geluisterd, maar elke keer was het weer hoorbaar. Ik wilde eigenlijk thuis bevallen maar er werd verteld dat mijn kindje na de bevalling nagekeken moets worden door een kinderarts en ik dan gelijk door zou moeten naar het ziekenhuis. Ik mocht kiezen of ik naar het geboortehuis wilde of thuis wilde blijven. Ik koos ervoor om naar het geboortehuis te gaan zodat we gelijk in de buurt waren en de kinderarts gelijk naar ons kindje kon kijken. Halsoverkop dus richting die kant. Daar aangekomen werd ik weer getoucheerd en werden mijn vliezen gebroken. Daarop volgde gelijk heftige buikweeen die ik echt moest wegpuffen en kreeg ik het heel erg koud. Ik ben daar in bad gegaan, dat was wel prettig, maar ik bleef het koud houden. Ondertussen bleven ze met de dopler steeds naar het hartje luisteren, maar de onregelmatigheid bleef hoorbaar. Na overleg met de gyn werd toch besloten dat het een medische bevallen moest worden en werd ik overgedragen. Dus hup het bad uit en richting verloskamers ziekenhuis. Ondertussen in de rolstoel moest ik proberen de weeen zo goed mogelijk op te vangen. Daar aangekomen ging het eigenlijk heel snel. De weeen volgde elkaar steeds sneller op tot ik persdrang kreeg. De VK uit het zkh kwam erbij en binnen 22 mins werd onze dochter geboren (op donderdag 1 nov om 21:04). Gelukkig werd ze gelijk op mijn buik gelegd en mocht ze daar heerlijk blijven liggen. Ze huilde goed en had een apgar van 9 en daarna 10. Het was een behoorlijke baby van 3844 gram en 50 cm. Een flinke meid dus (zeker voor de termijn van 39+3). Daarna werd ze naar de couveuse afdeling gebracht en is mijn man met haar mee gegaan. Omdat de onregelmatigheid in haar hartslag nog steeds werd waargenomen werd ze voor 24 u ter observatie opgenomen. Op vrijdag is er nog een hartfilmpje gemaakt maar hier was de onregelmatigheid niet op te zien. Daarom werd de observatie nog met 1 nachtje verlengd. Deze nacht is er geen onregelmatigheid meer gezien en daarom mocht ze op zaterdag 3 november lekker met ons mee naar huis! Het gaat ontzettend goed met haar, het is een wolk van een baby en wij en haar grote broer zijn ontzettend trots!