Ongi

Afgelopen zaterdag werd ik ongesteld. ik merkte er eigenlijk vrij weinig van. Was een paar dagen van te voren al flink sjaggie, Zaterdag werd ik wakker met knallende koppijn, dus zat om 5 uur s'morgens al medichijnen te kanen. Tegen het middag uur (weet niet hoeveel pillen verder en boven de wc pot hangend)  merkte ik dat in ongi geworden was. Nou, daar zat ik letterlijk op te wachten. Jawel, ik meen het, maar niet nu!!! Uit ervaring en herrindering van boedha, kan ik me nog heugen dat ik een geslacht varken was, zoals ik bloeden, dus nu meteen grof geschud in mijn onderbroek (lees; tent). Dat sjaggie zijn kon ik dus afschuiven aan het ongi moeten worden. Stom, want daar heb ik ormaal geen last van. Die koppijn niet. Was gewoon weer een aanval, whahaha. 's middags kwam er een vriendin van me, die ik al een tijdje niet gesproken of gezien had. |De medichijnen gingen eindelijk zijn werk doen en koppijn begon te zakken. leek wel een lopend lijk. Zag er niet uit, maar goed/ Hoord nu eenmaal bij mij en doe ik niks aan. Intussen een par keer naar de wc geweest, maar geen varken te bekennen. sterker het bloeden was weg!! Snap er geen hol van. alleen een beetje roze waterige zooitje.

Zondag morgen weer wat bloed en wat rood/bruin bij het afvegen. Kan het zelfs af met inlegkruisjes. Als ik zo altijd ongi ga worden teken ik ervoor. Exact 9 weken na geboort van Enzio, 5 weken na stoppen van bloeding. later dan ik gewent ben, maar toch nog redelijk op zijn.