Schatje

Zucht.... Ik had nooit verwacht dat je op je tweede kindje net zo gek kan zijn als op je eerste. En dan nu de derde. Mijn god, lijk wel een puber die voor het eerst goed verliefd is. Als ik naar Enzio kijk smelt mijn hart. Ik ben zo verliefd op hem dat het gewoon pijn doet. Hij lachte van de week zo lief naar me. Daarna schoot hij in een stuip, dus wist zeker dat het op dat moment geen stuip was.  Het bewuste lachen word steeds vaker. Gisteren lag hij even bij mijn moeder. toen lachte hij in een stuip en mijn moeder vond het al geweldig. Net zat hij even bij me. Mitchell kletst tegen me, maar maakt ook rare geluiden. steeds keek hij hem aan en steeds kwam weer die betoverende lach. zoooo cute. en ik ben nog steeds een emo doos en schiet meteen weer in de tranen. kan er niks aan doen. of het nu mijn eerste is, of mijn tweede of derde. Het blijft zo mooi speelgoed die kinderen. Ben zo blij dat hij toch nog bij ons is gekomen.

hij ligt nu in de box. daarboven hangt de mobiel van woezel en pip. weet je wel hoe leuk die dingen draaien?  tis niet dat hij ze met zijn hoofdje volgd, maar je kan wel zien dat hij echt aan het kijken is. vooal het zingende RODE tulpje vind hij erg aantrekkelijk. logisch natuurlijk, want rood is een kleur dat hij goed kan zien (als het goed is).

naar buiten kijken is ook zo leuk. dan zit/hangt of ligt hij bij me op de bank. de bank staat voor een deel voor het raam. zijn koppie gaat meteen richting het deel waar hij door het raam kan kijken. niet als de zon schijnd want van fel licht houd hij nog steeds niet (net moeders). maar zoals nu met dat druilerige weer, dat vind hij leuk. wat hij nou ziet geen idee. weet eigenlijk niet eens hoever ze nu kunnen zien.

van de week ben ik met serenity en enzio in bad geweest. wat een heerlijkheid, want mocht natuurijk al een tijdje niet. en normaal ging ik minimaal 1x per week. maar goed, nu met beide kids. serenity vond dat geweldig. ze was enzio's haartjes aan het wassen, terwijl enzio languit lag te dobberen. zo mooi gezicht. hij kreeg badeendjes en kikkers op zijn buik. intereseerde hem geen biet. hij vond het wel best zo en lag met zijn oogjes dicht en knuistjes onder zijn kin, heerlijk te drijven.

gisteren kwam mitchell terug van kamp. we hebben hem op school opgewacht. ik zag ze in de verte al aankomen dus zei tegen sjon dat hij serenity los moest maken anders gaat ze uit haar plaat. de kids reden de brug af en boedha zag hem al. ze zette het op een lopen met die dikke pootjes. sjon erachteraan, want ze rent zo de weg op. ze bleef hem maar roepen op haar manier. mitch kwam de schoolplein op rijden en boedha valt zo in zijn armen. zo mooi om te zien hoe ze elkaar knuffen en gemist hebben.

hmmm, zijn gewoon schatjes