Even een teken van leven van mij. Heb nu zoveel berichten staan, maar kom er even niet aan toe. Prinses slaapt nu effe, dus eerst een update.
Afgelopen Woensdag kwam de wijkverpleging hier. Zij is van het CB en ze wilde eerst het dossier invullen. Scheeld daar een hoop werk. Ze vond Serenity er super uitzien en zo lekker ontspannen. Ja gek he met 10 voedingen op een dag. Oeps, was niet helemaal de bedoeling, maar flapte eruit. Ze vroeg wat er aan de hand was. Nou ze mocht 7 voedingen van 90 water en 3 schepjes en dan terug gieten naar 100 ml. Nu gieten wij al niks terug dus kreeg ze flesjes van 110 ml. Maar mijn prinses huilt, gilt en krijst gewoon van de honger. Ze red de 3 uurtjes tussen de voedingen niet eens, laat staan de 4 uur. Na 2 a 2,5 uur zet ze het op het brullen en vreet het liefste alles op wat in haar "mond" bereik komt. Ze voelde aan haar buikje en vertelde dat hij wel goed gevoed was, maar dat ze twijvelde aan haar geboorte lengte. Nou no way, want die hebben we zelf gezien. Op donderdag is er geen zuigelingen CB, maar ze wilde toch wel graag dat we er om 10 uur waren. Even een spoed controle. Omdat ze zo lekker sliep op dat moment heeft ze ook het naveltje niet nagekeken. Dit zou ze dan ook op donderdag doen.
Donderdags aangekomen op het CB en haar uitgekleed. Ik legde haar op de weegschaal. Oeps, dat was schrikken. Ze was op een paar gram na net geen 8 pond!!! Ik wilde haar dan ook laten meten, dus tegen de lat aan. Had ik dat maar niet gedaan. Mijn kleine prinsesje is nu 53 cm lang!!!! Gewoon even 4 cm. gegroeit in 16 dagen tijd. Ze snapte dus ook waarom ze zo'n honger had. We gingen per direct over op grote flessen van 135 ml en dat 5 keer + voeding voor hongerige baby's. De eerste en laatste voeding zou dan de hongerige baby fles worden. Ja right. Serenity is het daar niet mee eens. nu moet ze 5 uur wachten voor ze weer een fles mag en vind uiterlijk 4 uur wachten wel genoeg. Ook alleen de eerste en laatste fles zwaarder voeding heeft ze niet genoeg aan. we pakken nu de ochtendfles, rond etenstijd en de laatste fles zware voeding. De overige flessen normaal. Daar is ze meer tevreden mee. mocht ze de 3 uur nogn iet eens vol houden geven we haar een klein flesje (30 ml) tussendoor om even een uurtje te rekken. En met dit warme weer kan extra vocht geen kwaad. Net als water, vind ze ook lekker. Niet veel, maar gewoon een paar slokjes.
Ze heeft me een bovenbenen, daar konden ze bij haar geboorte 3 keer in. (ojee ze is wakker). Een en al rimpel, een onderkind en putjes in haar handen. Het babyvet komt er echt aan. Super gezicht. Mijn prinsesje is dus echt een Boedha prinses aan het worden.
Woensdag ging ook Mitchell op kamp. Hij ging met de fiets naar Hardewijk. Dat is zo'n 31 kilometer fietsen vanaf school tot het kamp gebouw. Gelukkig hebben ze het redelijk droog gehouden. Beter dan wij in ieder geval. Normaal "spelen" Mitchell en Serenity altijd nog even op ons bed voor ze gaan slapen, maar nu dus niet. Serenity heeft de hele avond liggen, hangen, zitten janken. Zelfs met het eten krijste ze maar door. We hebben niks anders gedaan dan met haar gelopen en gewiegd, maar niet stil te krijgen. Op donderdag gebeurde exact het zelfde. Alleen maar huilen huilen huilen. Zo zielig. De hele dag door. Vrijdag was Mitchell jarig en dan kwam hij weer terug van kamp. Ik werd stiekem op de hoogte gehouden waar ze waren en hoe het ging. Om kwart voor 10 waren wij al helemaal klaar. Boodschappen en alles al in huis. ben ik haar de fles aan het geven komt schoonmama het huis binnen vallen. Had alles verwacht, maar haar niet. Ze had vrij gekregen van haar werk. Helemaal super en zo konden we even onze gedachten verzetten. Om 12 uur ging mijn telefoon "ze zijn nu bij het natuurpark". Dat hield in dat ze er met een half uurtje waren. Koffie -die ik net ingeschonken had- hebben we laten staan en zijn meteen naar school gegaan. Ik was zooo zenuwachtig en Serenity was nog steeds aan het huilen. Zei maar tegen haar "Mitchell komt zo". Maar ja dat begrijpt dat kind ook niet natuurlijk. En ja na 3 kwartier kwamen ze eraan. Mitchell kwam meteen op mij afrennen. Heb gewoon staan janken op het schoolplein. Hoe debiel kan ze zijn. Ik was zo blij dat hij er weer was en heb hem zo gemist. Daarna ging hij naar Serenity en prat tegen haar en knuffeld haar. Je wilt het niet geloven, maar ze was terplekke stil!!!!! Hij stopt met knuffelen en komt naar mij, begint ze weer te huilen. Heb haar maar even uit de wagen gehaald, zodat Mitchell haar kon vast houden. Stil!!!!! Jetje, ze heeft HEM dus gewoon echt gemist. De hele dag hebben we haar niet meer gehoord en in de avond uurtjes ook niet. We vierde Mitchell zijn verjaardag, dus ging zij wel naar boven. Er werd TE veel gerookt (en ik rook zelf ook, maar nu stond de kamer zowat blauw). Ze heeft geen KIK gegeven. Wat heerlijk. Mijn zoon weer thuis en mijn dochter met heimwee. Gaat goed hier, whahahaha.
Maar goed. Verder gaat het super hier. Ze eet, groeit, poept (vaak met moeite, helaas) en plast goed. Met mij gaat het prima. Nog steeds zo vreselijk verliefd op mijn kids en geniet er echt van. Ben alleen nog zo moe, maar ja. zal er wel bij horen. De mannen zijn verliefd op hun boedha prinses en kunnen er ook geen genoeg van krijgen. Kortom, we leven nog steeds op een roze wolk.
reacties (0)