Afgelopen zaterdag

Afgelopen zaterdag begon zo leuk. Mitchell had vrijdag zijn nieuwe fiets (zoooo trots als hij is) uitgezocht en gekregen en daar zijn we zaterdag mee naar het grote winkelcentrum gegaan. Vol verbazing dat die "lange afstand" nu zo makkelijk ging stapte hij na 10 minuten weer af. "Dat ging snel he mam. Veel beter dan het kleine fietje" en hij had 100% gelijk. Hij fietst er ook een stuk beter op en het tempo ging ook lekker.

We hebben lekker geshopt daar. Op de markt hebben we een echte legerstand staan. Nu waren we laatst al op zoek naar een lekker vest voor Mitchell en nu viel zijn oog op een stoer gecamoufleerde vest. Effe passen, ja gaaf. Ook had hij nog een mooie broek erbij gevonden, maar helaas moet hij die passen. Dus achter de stand (Mitchell krijgt schaamte gevoel:-) die broek passen, Vest moest er boven op. Ja helemaal toppie. Stond helemaal leuk. Moest natuurlijk nog een pet bij en meneer was tevreden.Hij wilde eignelijk nog een rambo mes (ja verkopen ze daar ook) en dat mocht wel met toestemming van ons. Nou dacht het even niet. Daar wacht hij nog maar even mee, hahahaha. Bij intertoys had ik een leuke boxmobiel gezien van Woezel en Pip. Tja, ze moet toch ook wat om naar te kijken hebben he. Mitchell had Starwars Lego uitgezocht. Tering wat is dat duur alleen omdat het "Starwars" is. Belachelijk, maar ja. Tis mijn ventje he. Wilde nog bij C&A kijken voor babykleertjes. De winter collectie afgelopen jaar was heel leuk. Maar toen wisten we nog niet wat het werd. De zomer collectie vond ik eigenlijk niet veel aan. Heb maar twee dingentjes meegenomen. We gingen ook nog even naar Hans Textiel. Kijk die had wel een leuke zomer collectie voor baby's. Sjon was in een whalla geloof ik, want waar hij allemaal mee aan kwam zetten!!! Echt een stapel. En dan zeggen ze dat ik een gat in mijn hand heb, whahahaha. Maar goed. Hij vond het leuk, ik vond het ook best grappig, heb sommige combi's even veranderd omdat het geen potje was, maar we zijn goed geslaagd. Natuurlijk moest deze muts weer plassen dus een Hema stop gedaan. Eerst een plas (blij dat ik maandverband in had, want WC papier was weer op) en nog evne op de babyafdeling geweest. Ik snap niet wat mensen hier nu aanvinden. Of wij hebben gewoon een kleine Hema of ik val gewoon niet voor hun kleding. Bartsmit nog onveilig gemaakt, Dynabite enz enz. Na een paar uur ging het lopen steedsm oeilijker door de buikpijn. Sjon zag me steeds witter worden dus moest verplicht naar huis. Balen, had nog graag langs een paar winkels gegaan.

Thuis een bak koffie gedronken. Mitchell ging zich omkleden om buiten te spelen. Ze hebben hierachter bij ons een zandberg laten storten in de brandgang (hoe stom kan je zijn). Dit ligt er nu al vanaf donderdag en iets wat egienlijk niet mag. Nu ben ik niet zo'n zeikerd dus maak er ook geen probleem van. Maar waar ik wel een probleem van maak is dat de oudste zoon Mitchell steeds aan het bedreigen is, omdat hij daarop speeld. Hij kwam op den duur aanhollen en over zijn toeren "pap, dylano zegt dat hij me weer gaat slaan". Dylano is een puber van een jaar of 13 en Sjon heeft een bloedhekel aan hem. De halve buurt overigens. Sjon mee naar die berg maar knul was al weg. Mijn paps kwam intussen binnen om even iets te vragen. Sjon ging met hem mee en ik was inmiddels op de hoogte. Was op Poef haar kamer de kleertjes aan het opruimen met raam open zodat ik het kon horen wat er gebeurde. Ja hoor, ik hoor Mitcvhell weer binnen komen. Mam hij doet het weer. Gotver.... nu ben ik het zat. Ik naar beneden en naar zijn huis toe. Ellis, de moeder van Dylano, Blijkt geen makkelijke tante te zijn voor haar koters, maar ze was natuurlijk weer niet thuis. Ik naar de zandberg en maar wachten. Zei tegen die knullen dat ze er wel in mochten spelen (zand en kinderen is toch ook erg leuk, moeten ze het maar weg kruien), maar dat ik even mijn jas ging halen. Heb een tijdje buiten op uitkijk gestaan, sjon was inmiddels ook weer terug. Na een half uurtje was die knul er nog niet. Op de een of andere manier hield hij ons in de gaten, dus wij vertelde dat we bij in de tuin zaten en hem zo konden zien. We zitten net koud in de tuin hoor ik Mitchell gillen als een speen varken. Zijn vrinedje overigens ook. Ik nam me een schuiverd naar de voordeur, ren als een bezetene over het plein heen. Sjon haalde me natuurlijk in en ging achter Dylano aan, die veel sneller was op de fiets. Mitchell in tranen en ik barstende buikpijn die ik maar negeerde. Sjon komt terug rennen "Je Scooter!!!!", "Ja pak hem maar". Ik nog verder rennen om te kijken of ik die knul zag. Nee dus. Teru naar die mannen. Sommandeerde Mitchell dat hij moest stoppen met janken omdat hij zo zijn zwakheid liet zien. Ik was zoooo boos. Die knul ging hem dus bijna te lijf. Een vriend wat bij die Dylano was, schreeuwde al dat ze het op het lopen moest zetten. Sjon wilde over de schutting springen (hij had dylano dus gezien en wist wat hij deed) maar mijn aardige buurman heeft zijn kant verhoogt, dus sjon kwam er niet meer over (nu moet je indenken dat wij een vijver van 6,3 in de tuin hebben liggen en achterin dus allemaal acers staan die aardig uit de kluiten groeien en een filtersysteem. Hij kan alleen over 1 stuk komen, maar ja buurman gooide roet in het eten). Sjon was zo vreselijk pissig en is met een bezetene achter dylano aangereden. Natuurlijk had hij geen papier niks van de brommer bij hem, maar had wel de politie achter zijn reet aan waardoor hij zijn gas niet verder open kon doen. Dylano was hem gesmeerd. Ik zei nog tegen heb, die boete neem ik op de koop toe, maar je had die smeris aan moeten houden. Heb echt in dubio gestaan om ze te bellen. Ik heb toen aan de voorkant een tijdje gepost en Sjon aan de achterkant. Het is toch belachelijk dat die jongens niet eens meer kunnen spelen op hun eigen pleintje.

Inmiddels is die zandhoop dus nog niet weg en Dylano niet meer gezien. Ik zie hem normaal geregeld over het schoolplein lopen, dus als ik hem vandaag of morgen ziet, heeft hij een probleem. Ik waarschuw hem nog 1 keer. Ga wel naar de wijkbeheer vandaag om een klacht in te dienen dat de brandgang niet vrij is, dat er al dagen zand (en inmiddeels joekels van stenen) ligt en dat mijn zoon bedreigd word. Ik stond echt niet voor mijzelf in.

Dit brengt me wel weer tot het volgende. Nadat ik het sprintje had getrokken klapte ik zowat in elkaar van de buikpijn. Kon in de avond haast niet meer lopen, of staan. Deed vreselijk pijn in de botten van mijn muts. Wat het nou was weet ik niet. Sjon heeft me geholpen naar de wc (alleen ervan af ging niet), traplopen ging haast niet, opstaan van de bank ging haast niet. Zo raar. Hij heeft me optijd in bed gelegd en in de nacht geholpen mijn bed uit te komen om te plassen. Gisteren nog wel veel pijn, maar als ik eenmaal een paar pasjes had gelopen ging het beter. Vandaag voel ik het nog wel, maar lopen gaat weer goed, zolang ik maar geen rare bewegingen maak. was me een zaterdagje wel. Heb begon zo leuk, maar kan het bloed van die gozer wel zuipen. Nu is het niet de enige keer dat hij zo verveledn is. Al vanaf dat Mitchell een jaar of 5 is, is hij al met hem bezig. De ene keer erger dan de andere keer en we zijn hem al eens achterna gegaan. Mitchell was met zijn vriendje toen buiten speelde en toen heeft hij hem kei hard geschopt en op de grond gegooit. Waarom? dat is nogn iet duidelijk. Ik was hem toen ook weer achterna gegaan (en niet zwanger toen) en sjon over de schutting. Heb toen zo op hem in staan foeteren dat hij begon te janken. Ik had hem toen al gewaarschuwd en niet alleen ik. Ik vind het zo'n raar kind. Laat die jongens gewoon spelen en bemoei je er niet mee. Hoop dat ik hem vandaag tegen kom.

Maar goed. De weeen breken steeds niet door, heb al een hele week dat de kramen scherper worden, maar er gebeurt gewoon niks. Vanmiddag weer naar de VK toe. Hopelijk stript ze weer en gaat het nu doorzetten.