Stukken beter

Gisteravond zijn we nog even naar mijn moeder gegaan voor moederdag. Mijn gedachte voor de komst van Poefje is nog steeds de 10de. Alhoewel ik nu steeds meer mijn bedenkingen erbij krijg, want zo veel uur is dat niet meer weg (het is nu zaterdagavond 19.30 uur). Maar goed, alles kan natuurlijk nog en de 10de maan is nog niet op.

We waren weer redelijk vroeg thuis en zijn na de hond uitlaten meteen naar bed gegaan. Ik voelde me nog steeds niet jofel. Bij mijn ouders ook nog diverse keren overgegeven. Kon er gewoon niks aan doen. Wonder boven wonder viel ik vrij snel in slaap. Denk rond een uurtje of kwart voor 12/ 12 uur. Effe over 5 uur werd ik vanmorgen wakker. Wauw, had er gewoon al 5 uur opzitten. Snel even plassen en weer naar bed. Weer in slaap gevallen en om 8 uur werd ik wakker. Weer bijna 3 uur erbij. Ging goed. Ik voelde me ook wat beter. Na een plas toch weer tegen Sjon aan gekropen. Hij ging meteen met mijn buik spelen. Poefje bleek wakker te zijn, maar dat heb ik niet meer mee gemaakt. Ik was gewoon weer vertrokken. Volgens mij was ik echt moet. Werd om 9 uur wakker met flinke pijnlijke hardebuiken. Deze eerst weg gewerkt en toen naar beneden gegaan. Daar een bakkie thee gedronken met mijn mannen. Beide mannen waren dus al klaar. Ik werd er niet misselijk van en na een half uurtje zat de thee nog in mijn maag. Snel naar boven, aankleden, wassen, tandenpoetsen, je kent het wel. De dagelijkse ochtend dingen. Beneden 1 boterham met kaas gegeten om niet te veel ineens te eten. Ook dit ging goed. Voelde me niet misselijk meer of als een vaatdoek. Sjon vroeg of ik me goed genoeg voelde om naar de plantjesmarkt te gaan op het centrum. Ja, had ik wel zin in.

Met de scooter erheen gereden (al is het niet ver lopen), want mocht het niet meer gaan hoefde ik alleen maar terug te rijden. Op de markt zagen we genoeg leuke planten. Ik kreeg van Mitchell 3 mooie Hortentia's in de kleuren wit met roze hartjes, een bordeau rode en een blauwe knoepert. We liepen weer verder toen hij ijsbloementjes zag. Hij weet dat ik stapel ben op ijsbloempjes, dus kreeg hier nog 6 plantjes van bij. Dit alles vast voor moederdag. Lief he. Ben er zo happy mee. Heb er ook foto's van gemaakt die ik natuurlijk weer ga scrapboeken (zoeken via google "scrapbooking"). Wij waren inmiddels een rondje gelopen en de harde buiken bleven maar weer komen. Geen regelmaat, maar kreeg ze niet altijd meer lopend weg, dus tegen een etalage raam gaan staan, hahahahaha. Sjon vond het mooi geweest en we gingen naar huis.

Thuis de planten in de grond gezet. Wauw, staat super!!!!!!!!!!!!! Daarna een bak koffie maken. Ik krijg me toch een pijn in mijn linker zijde niet leuk meer. Stond over de aanrecht heen gebogen, maar kreeg het niet weg. Zo gingen de scherpe kantjes ervan. Af en toe kwam het weer opzetten. Ben op de bank gaan zitten in kleermakers zit. Dat zat het prettigste. Steeds weer drukkend op die plek in mijn zij. Keek Sjon al hoopvol aan en vertelde Mitchell dat hij nu even niet moest gaan hangen bij me. Deed me echt pijn. Na ongeveer een half uurtje trok het weg, om na een klein kwartiertje weer terug te komen. Deze keer trok het meer door naar beneden. Vreemd, ik herken dit gevoel niet als een beginnende wee. Sjon ging op den duur naar boven en ben op bed gaan liggen. Na een tijdje trok dit weer weg. De harde buiken bleven wel komen, maar weer niet regelmatig. Echt, er is hier geen touw aan vast te knopen.

Maar goed. Verder voelde ik me prima. Ben niet meer misselijk geweest en heb niet meer over gegeven. Vanavond 4 boterhammen met gebakken ei gegeten. Had zo'n vreselijke honger. Ook dit zit er nog keurig in. Voel me verder prima. We gaan dus maar weer wachten op de volgende serie (voor)weeën.

Zo, dit blogje moest ik schrijven van mijn hubby, omdat jullie je anders veel zorgen gaan maken, hahahahaha. Hier is dus niks aan de hand meer.

Dames, ik wil jullie wel alvast een fijne moederdag wensen voor wie van jullie al mama is. Enne, ik weet dat het voor een hoop meiden vannacht de 10de maan is. Nog even en dan mogen wij ook:-)