9 maanden beurs 2009

Zaterdag 21 februari 2009

Vanmorgen vroeg opgestaan om, om kwart voor 9 hier de bus te pakken naar Amsterdag. Om half 10 hadden we de trein. Je zou het niet zeggen maar het duurd dan alsnog bijna een uur voor we in amsterdam zijn met de trein. Lang leven de NS. Rond half 11 kwamen we aan op Station RAI. Van hier uit moesten we nog een stuk lopen. Gewapend met een broodje zijn we op weg gegaan. Zowel de mannen als ik hadden er zin in. Gelukkig hoefde je niet om het hele gebouw heen te lopen en hadden ze de kortste weg aangegeven doormiddel van hekken en verkeersregelaars. Jeetje wat een mensen. Daar aangekomen eerst munten gehaald voor de jassen en de jassen naar de garderobe gebracht. Het was echt al loei druk en dat om nog geen 11 uur. Natuurlijk moeten vrouwen altijd plassen (daar staan wij inmiddels ombekent) en de rijen voor de wc waren dan ook niet mis. Gelukkig gingen de mannentoiletten ook voor ons dikke buiken dames open. Dat scheelde een hoop wachttijd. Allemaal geplast? We gingen naar binnen. Om klokslag 11 uur stonden we bij de echo buro "baby in beeld" om ons in te laten schrijven. We waren om kwart voor 12 aan de beurt. Nou viel mee dus. Wij eerst even aan de wandel. Mijn oog viel op een gave wandelwagen van peg-Pérego. Een italiaanse wandelwagen of eigenlijk bleek het een buggy te zijn. Wij de nodige dingen bekeken, maar helaas hij was nog niet te koop. Eind mei komt hij pas in de winkels te liggen. Opzich niet erg, want heb hem voorlopig toch nogn iet nodig. De eerste maanden liggen ze toch nog in een kinderwagen en niet in een wandelwagen/buggy. Maar die kunnen we dan wel mooi halen als het vakantie geld binnen is. We hebben nog even wat gewandeld om een indruk te krijgen. Daarna snel terug naar het echo buro, want het was bijna tijd. Ze hadden daar al een uitloop van 10 minuten zeiden ze. Alleen was dat dus een kwartier. Om 12 uur mochten we naar binnen.

De echoscopiste was erg vriendelijk en vertelde alles wat ze zag. Bloedsomloop, werfels en ribbetjes enzo. De placenta lag ook heel mooi. Poefje -daar gedoopt tot "Baby Koot" lag heerlijk te slapen aan het hartslagje te zien. Ik vond hem erg laag. 141 slagen per minuut, ben ik niet gewend van haar. Schijnbaar was ze aan het dromen, want geheel stil lag ze niet. Je zag haar lachen, fronsen, zichzelf in een oog prikken, knietjes optrekken. En bijna dat alles in 4D. Om de haverklap schakelde ze over van 3 naar 4D. Echt geweldig. Ik heb ruim 20 minuten op de bank gelegen en was helemaal verliefd. Mitchell stond alleen maar met open mond te kijken. De echoscopiste hoopte stiekem dat ze nog even ging duimen. Dat blijken ze vaak te doen als ze slapen, maar helaas. Waarschijnlijk geen duimelotje dus. Wat ik wel heel jammer vond was dat de oogjes nog niet open waren. Had er een klein beetje stiekem op gehoopt. We vonden Sjon en ik haar veel op Mitchell lijken als baby. Bolle wangen (was ook het enige wat nu nog bol was), neusje, botstructuur van hoofdje. Ze moet maar snel verder groot worden, dan kunnen we haar in het echie zien. Ze heeft haar hoofdomtrek nog even gemeten en ze ligt precies op schema. Gisteren had ze de grote van 27,2 weken, dus dat is vandaag. Ze loopt dus 1 dagje voor zou je zeggen. Kan wel kloppen want heb nu al 3 verschillende datums opgekregen. Maar goed, geheel blij en tevreden kwamen we met een film, 24 foto's op cd en 3 mooie afdrukken weer naar buiten. Zowel mijn mannen als ik zwaar onder de indruk.

We zijn verder gaan lopen, hebben het een en ander gekocht, info opgevraagd en nog even tussendoor wat drinken, want uitgedroogd waren we inmiddels wel. Geen tafel te bekennen natuurlijk. Alles zat vol, dus dan mar drinken halen in de hal en op de grond gaan zitten. Daarna even stempel gehald om een peuk te roken. Toen ik terug kwam was het pas 1 uur en we hadden nogn iet eens de helft gezien. Je loopt er gewoon als een kip zonder kop rond. Maar ik had een lijstje bij me met wat ik nog nodig had dus zijn we na een plas (met lange wachttijd) weer aan de wandel gegaan. Shoppen is toch wel erg leuk. Wij op den duur zoeken naar Chicco. Toch wel een bekent babymerk, maar geen Chicco te zien. Balen. Wel had ik nog een leuk wit jurkje gezien bij een stand. Was van wit broderie, alleen de prijs van 45 euro!!! vond ik helemaal niks. Heb hem dan ook snel weer terug gehangen. Sjon werd natuurlijk als pakezel gebruikt (oke wilde hij zelf) en liep al snel te zeulen met diverse tassen. Ook de beruchte Nijntje tas natuurlijk. Dat vond ik echt een nafluiting. Weinig sponsorwerk en wat zat erin. Een proefmonster van zwitsel, een piama papje, waarbij niet op de datum gelet was, want hij was nog maar 3 maanden houdbaar en een proefpakketje van Dr. Oetker ontbijt voor mam. dat was alles. Oja en een zacht knuffellapje. Een beetje een tegenvaller, maar goed.

Het was kwart voor 4 toen Sjon zei dat het genoeg was geweest. Was ruim 250 euo lichter en we wilde nog even naar Burger King. Dan is het toch wel handig als je nog wat geld achter de hand heb. Anders word het moeilijk betalen. Moe waren we nog niet, dus daar lag het niet aan. Harde buiken had ik ook niet. Poefje vond het wel gezellig, want ze was lekker druk. Effe voor 4 uur waren we weer op het station. We konden de rechtstreekse trein naar Lelystad nemen. Eenmaal zittend in de trein voelde je je benen toch wel. Ze waren ook weer super dik. Om 5 uur kwamen we aan in Lelystad en zijn lekker gaan eten. Had me echt een gierende honger. Om kwart voor 6 waren we thuis alle tassen.

Wat hebben we allemaal gekocht? Ga een poging doen om alles op te noemen"

9 witte slabbers

1 slabber "ik ben papa's kanjer"

1 slabber "ik ben mama's vriendinnetje"

6 hydrofiel washandjes

1 aankleedkussenhoes roze

lief wit pakje met zilveren borduursel "50% papa, 50 % mama"

mini sokje "i love dad"

zwarte legging voor mam

roze tuniek voor mam

een activitie worm

hongerige pelikaan (moet je kleine beestjes in de bek gooien en komt er aan de onderkant uit)

Mitchell viel op een roze olifant voor poef

nagel setje

slijmzuigertje

de echo natuurlijk

3 witte rompertjes

Mandje (vood in de kast voor de stepels sokjes)

En verder weet ik het echt niet meer. Denk dat ik het grootste gedeelte nu wel heb. Heb ook weer het een en ander van mijn lijst kunnen afstrepen. We zijn er bijna. Nog minimaal 10 weken te gaan en maximaal 15 weken.

Al met al was dit een zeer gezellige dag en helaas zal dit mijn laatste 9maanden beurs zijn.