Ik word oud

Ik word oud. Ja dat merk ik nu goed. Hoezo? Afgelopen zaterdag zijn we begonnen aan de ramen. Eerst moesten ze natuurlijk gelapt worden, meteen maar de kunstof puien schoon gemaakt en daarna worden de ramen -rond de kerstperiode- altijd beplakt met huishoudfolie en dan gaan er netten met verlichting voor. Dit geeft -vooral in het donker en schemer- een super gezicht. Het lijkt dan net of je ramen bevroren zijn. Daarna de kerstspullen alvast bij elkaar gezocht, de verlichting voor de boom na gekeken of alles werkt (zijn er maar ruim 1000) en nog een pan nieuwe soep maken. Dit keer Italiaanse tomatensoep. Was heel bewerkelijk om te doen, maar vreselijk lekker. Maar waarom merk ik nou dat ik oud word.

Deze zwangerschap is alles wat ik bij Mitchell niet had. Ik merkte van de week al dat ik buikpijn kreeg tijdens mijn werk. Snapte er geen bal van. Ik probeer alles zo rustig mogelijk te doen. Afgelopen zaterdag ben je dus steeds druk bezig, lopen, staan bukken, noem maar op. Je gunt je zelf geen tijd om even rustig te zitten, want je huis is 1 grote bende. En een buikpijn wat ik had. Vooral de zijkanten. In de avond uurtjes kon ik nog amper opstaan. Zelfs het plassen deed op den duur zeer. Niet dat het branden ofzo, maar gewoon mijn buik. Heb dus gewoon spierpijn denk ik. Dit herken ik allemaal niet. Mijn buikje blijft ook maar groeien, trainingsbroeken passen niet geheel over mijn buik meer en eerlijk gezegd zit een pijama broek nog het lekkerste.

Mitchell en ik zouden ook nog aan zijn surprise beginnen. Ik was zo gesloopt en had zo veel pijn dat we dat maar een dagje verschoven hebben. Hoe kan dat nou? Ze zeggen dat iedere zwangerschap anders is. Ja dat geloof ik graag. Heb de eerste weken van deze zwangerschap dan ook echt een haat-liefde verhouding gehad met de wc pot, maar dat het zo'n pijn kon doen? Nee dat wist ik niet.

Zondag morgen toen ik wakker werd, wilde ik mijn bed uit stappen. Auw, deed ook al pijn. Na een plas op de bank neer geploft en me laten "bedienen" op een bak thee. Na een uurtje tv gekeken te hebben toch maar naar boven. Even de badkamer in voor de dagelijkse dingen en toch maar aangekleed. Kan moeilijk aan de surprise werken in mijn pijama. Sjon was zo lief om het zaag werk te doen, Mitchell heb ik de vulling laten pluizen zodat ik vast kon beginnen aan het naai werk. Hij maakt een hout bed, compleet met echt matras en linnegoed. Bed moest geverfd worden. Niet echt een lekker luchtje momenteel, dus mitchell heeft hem zilver gespoten. Vanmiddag nog 1 kant en dan kan hij drogen en morgen in elkaar gezet worden. De kussen en dekbed is af. Matrasje word vanavond nog gesneden en daar kan ik dan een hoeslaken omheen maken. Morgen dus alles in elkaar zetten en hebben we nog 1 dag om te kijken of hij nog veranderd moet worden. Denk dat hij zo wel erg leuk is. Al met al heb ik dus weinig tot niet gelopen en ik voelde de buikpijn gewoon afnemen. Dus daar ligt toch het probleem. Moet nu al gewoon even wat rustiger aan doen. Veel zitten en rusten. Is toch ook niet gezond met 15 weken of wel?

Donderdag over een week weer naar de VK. Zal het er toch eens met haar over hebben.