Afgelopen dagen

Zo daar ben ik weer even.

Ik heb de laatste dagen veel last gehad om op babybytes te komen en Dirk en ik zijn al een aantal dagen bezig om uit te zoeken waarom het niet wilt lukken. Waarschijnlijk is het een update geweest van windows. Sinds zondag heb ik minder moeite om heir te komen dus nu eens kijken of het lukt om te bloggen. Zoja kan ik Dirk weer mailen dat het probleem opgelost is.

Vrijdag en Zaterdag zijn mijn moeder en ik veel bezig geweest met het voor bereien en het bereiden van een indische rijsttafel. Iets wat gewoon heel veel werk vergt maar was zooo lekker is. Ik ben nogal een sambal eter, dus hield er wel rekening mee dat ik kon gaan overgeven. Mitchell at natuurlijk ook mee en die eet nog niet zo heet als ik en mijn vader dus ook niet. Dat is wel jammer. Maar goed, van de rijsttafel hadden we maar een lopend buffet gemaakt. Het was natuurlijk veel te veel. Je hebt dan ook veel vershcillende gerechten maar jongens wat smaakte het goed. Zat echt zo vreselijk vies vol dat ik gewoon buikpijn ervan kreeg. Na het afruimen van de tafel koffie natuurlijk. Mijn grootste vijand geworden ben ik bang. Ik had mijn koffie op en voelde het alweer borrelen in mijn buik. Nee he niet weer, maar het ging goed. aar had zo'n vreselijke drost. Raar want indisch is vooral of heet of zoet eten en niet zout. Dus een glas limo naar achteren gegooit. En kon weer rennen naar de wc:-( Alles kwam er weer uit. Verdorrie. DAt was zaterdag avond trouwens ook de laatste keer dat ik over gegeven had. Verder totaal geen last gehad. Zondag had mitchell een verjaardags feestje van een vriendje. Ze gingen met z'n drietjes (plus ouders) naar dierentuin Amersfoort. Sjon en ik hadden dus weer het rijk alleen. Vind er nog steeds niks aan, maar goed. Moet kunnen af en toe. Ik zou lekker gaan scrappen (Scrapbooking). Sjon zat te gamen dus ben even op de bank gaan liggen bij hem kijken. Had ik ook beter niet kunnen doen want heb er weinig van gezien. Ben dus in slaap gevallen. Goh wat was ik weer gezellig. Toen ik eenmaal wakker was zijn we maar een stukje gaan lopen. Normaal wandelen we veel, maar nu werd ik er moe van. Niet een klein beetje maar was echt dood op. Nou ja zeg, wat is dit nou voor onzin. Ik merk nu allemaal dingen die ik met de zwangerschap van Mitchell allemaal niet had. Nou ja. Ik weet het, ik moet me nu geen zorgen gaan maken maar deze week is ook de week dat het vorige keer niet goed gegaan was. Ik krijg het maar niet uit mijn gedachten. Hoop dan ook dat ik snel weer wat mer kwalen ga krijgen en weer lekker over de pot ga hangen. Aan de ene kant zeg ik ook dat dit goed gaat. Dat houd ik mezelf ook wel voor, maar ja. Je gedachten kan je niet altijd stop zetten. Was het maar waar.