20 weken echo

Na het geweldige nieuws van vorige week was t vandaag eindelijk zover.. We mochten weer naar ons hummeltje kijken.. Al een tijdje (vanaf 14w4d) voelde ik beweging, niet iedere dag, maar elke 2 a 3 dagen.. Maar gisteren liet de kleine baby merken dat ie ook zin had in de echo.. Flink aan t trappelen, niet een paar schopjes, maar ruim n uur lang is ie bezig geweest.. Vandaag ook weer, in de auto en in de wachtkamer.. Zoo lief :D..

De echo zelf ging helemaal goed, we hebben weer een lekker eigenwijs babytje.. Hihi.. Wilde niet goed liggen, en was bijna onmogelijk voor dr echoscopiste om de metingen allemaal goed te kunnen uitvoeren.. Op een gegeven moment zei ze zelfs, 'ga zo maar even thee drinken en komt straks maar terug'..maar zo goed als onze baby is opgevoed, ging ie er even goed voor liggen en konden de laatste metingen ook gedaan worden..

T enige wat ze gezien hebben is een kalkpuntje op een spiertje in t hart.. Maar dat schijnt zovaak voor te komen dat r geen cardioloog bij hoeft te komen.. Ik heb daar ook wel vertrouwen in, ze zijn immers zo voorzichtig met ons.. Als ze ook maar een moment had gedacht dat t niet goed zou zijn dan had ze wel aan dr bel getrokken..

Enorm opgelucht en blij en trots en vooral heel erg verliefd hebben m'n man en ik n broodje gegeten en zijn in de auto gestapt..

We hebben op de terugweg een tussenstop gemaakt in Eijsden, daar is t as van onze kleine meid uitgestrooid.. T was zo bijzonder, een klein konijntje zat in t tuintje bij het strooi veld. Toen wij aan kwamen lopen huppelde t beestje heel voorzichtig bij ons vandaan.. Het is fijn dat we dit vandaag hebben kunnen doen, twee bijzondere gelegenheden hebben we gecombineerd op 1 dag.. Ondanks ons geluk met de kleine baby in mijn buik, zijn we Iris niet vergeten en dat zullen we ook nooit doen.. Zij zal voor altijd bij ons zijn..