Bevallingsverhaal Lisa
Vroeg in de morgen op 12-04-2014 vertrokken papa en ik naar het WKZ in Utrecht.
Mama zou vandaag ingeleid worden omdat ik een hogevliesscheur had.
Omdat ik geen weeen kreeg binnen 24 uur, is er gekozen voor een inleiding om de kans op infecties te minimaliseren.
Het was een spannende ochtend. De dag waar ik zo lang naar uitkeek, en tegelijkertijd heel erg voor vreesde was aangebroken. Maandenlange sessies bij de psycholoog voor gehad....en nu was het dan zover!
Eenmaal in de verloskamer ging ik eerst aan de CTG. De CTG liet geen weeen zien, wat ik natuurlijk ook wel wist. Om 10:00 uur kwam de verloskundige bij me om mij te toucheren.
Oh mijn god, wat deed dit toucheren pijn!! Ik ging door de grond en ik heb heel hard gehuild.
Niet alleen gehuild vanwege de pijn, maar ook vanwege de spanning. Ik heb gewoon echt een hekel aan toucheren! BAMMES, klap in mijn gezicht...want de verloskundige zei ‘’baarmoedermond ligt heel ver naar achteren, er is geen ontsluiting en de baarmoedermond is heel stug, we gaan u inleiden met gel. Na de gel zal er 6 uur niks meer gebeuren en moeten we even kijken wat de gel gedaan heeft. U mag max. 3 x gel krijgen. Als de gel zijn werk heeft gedaan gaan we als het nodig is de vliezen verder breken en een infuus met weeenopwekkers aansluiten. Een hele kleine percentage vrouwen bevalt alleen op de gel....dus ga daar niet vanuit’’.
Huilen dat ik moest! HOE LANG GING DIT DUREN!!!???
De gel werd direct aangebracht en ik werd overvallen door kramp, kramp,kramp. Geen weeenkramp zoals ik deze kende bij de bevalling van Emy, maar een aanhoudende vreselijke kramp die ik op geen manier kon wegzuchten of wegdenken. Ik kon niks anders dan op mijn rug liggen en als een debiel met mijn hoofd heen en weer bewegen.
Na een uur mocht ik gaan lopen en ben ik onder de douche gaan zitten met papa, dit gaf wat verlichting...en langzaam maar zeker werd de kramp minder.
De gel begon uit te werken volgens de verloskundige.
Om 15:00 uur kwamen ze weer toucheren.
Nog steeds deed dit erg veel pijn...wat mijn angst dus bevestigde, want ik had nog steeds geen ontsluiting, maar de baarmoedermond was wel week.
Ik zei dat ik geen gel meer wou, ik was kapot. Ik was zo moe door de kramp dat ik niks meer wou. Omdat de verloskundige ook wel vond dat ik wel erg heftig op de gel reageerde, beloofde ze mij nog twee uurtjes rust. Fijn...dankuwel.
De verloskundige liep de deur uit, en ik kreeg een andere vanwege de dienstwisseling.
En ineens, rond 15:15 uur, werd ik weer overladen door kramp. Weer die rare kramp die ik niet kende. Bij Emy waren de weeen zo goed weg te puffen. ‘’Het zijn voorweeen mevrouw’’ JJJAAAA DAAAAAGGGG!!!!!! Rot op met je voorweeen!!!!
Jezus christus!! Dit is onmenselijk!’’ Ik hoop voor je dat je niet christelijk bent, want anders ga je heel wat beledigd worden de komende uren ‘’ zei ik tegen de kraamverzorgende. De kraamverzorgende begon hard te lachen, ‘’vloek maar lekker’’ zei ze.
Mijn nieuwe verloskundige kwam eraan. Een hele lieve Limburgse vrouw. Hhmmm...mijn oma was limburgs....het voelde heel vertrouwd om het accent van mijn lieve oma weer even te horen. ‘’wat een leuke ketting heb je om’’ zei ze....het kettinkje van mijn oma...
Ik heb mijn mond gehouden....maar ik dacht maar 1 ding ‘’het komt goed’’.
Alsof dit een teken was.
JEUTJE zei papa, de CTG laat wel veel weeen zien liefje.
‘Ja...godvergetese kut voorweeen’’.
Nou...zei de verloskundige ík vind ze wel erg regelmatig en erg vaak komen!
Het was inmiddels rond 17:00 uur en ze vond dat het tijd was om me te toucheren.
4 cm! Zei ze....dit gaat geen inleiding verder meer worden! Je krijgt nu een waakinfuus om je placenta straks snel te laten komen. Ook krijg je van mij een pompje..zodat je straks duf word en jij je even niet focussed op je placenta..maar op je kindje.
Nog voordat ze het had uitgesproken voelde ik lichte perdrang.
Ze riep snel iedereen bij zich en begon iedereen aanwijzingen te geven. Het was ineens heel druk in de kamer. De 1 bereide de pomp voor, de ander had zoals ze het noemen ‘’de landingsbaan’’ om klaar te maken, weer een ander moest de medicijnen voor na de geboorte klaarleggen en weer een ander moest de tafel met haar gereedschappen klaarleggen.
Het was inmiddels 17:20 ongeveer.... IK MOET PERSEN!!!
PERS maar!!! Zei ze...terwijl ze nog bezig was met de voorbereidingen.
‘’jeetje...jij bent gemaakt om te bevallen!...dit is niet normaal.
Oke...infuus zit erin, en op dat moment zat Lisa er al aan te komen.
‘’persen...en kijk maar mee’’
Neeee...ik wil die pomp!!! Ik wil effe high zijn als ze eruit komt.
Ze waren er nog mee bezig.
Ik perste als een gek.
1 perswee, 2e perswee, 3e perswee, pomp was aangesloten, KLIK KLIK KLIK....aahhhh.....high....., 4e perswee, 5e perswee en WELKOM LISA!!!!!!
Ik zag haar uit mij komen, ze was gelijk mooi.
Zo’n volmaakt klein hoopje mens werd op mijn buik neergelegd. 17:49 uur!
Wouw....in 3 kwartier van 4 cm ontsluiting naar de geboorde van Lisa. Ongelooflijk
Bevallen op 1 keer gel aanbrengen.
Geen verdere inleiding nodig.
‘’Het gaat goed’’ zei de verloskundige. Want ja....dit was het moment waar ik voor vreesde.
Ik begon al snel lichte persdrang te krijgen. En ja hoor...na 9 minuutjes...kwam de placenta in zijn geheel. Wauw! Ik was klaar!
‘’Hoe is het bloedverlies?’’
‘’nog geen druppel’’ zei ze.
Ik was nog niet gerust....maar ik voelde me heerlijk.
ik werd direct gehecht, 1 steekje was nodig...meer niet...minimaal gescheurt...ze twijfelde nog of ze het moest hechten. Mijn matje werd gewogen. 100 ml bloedverloren.
Oh mijn god....ik kon wel huilen. De vorige keer meer dan 1,3 liter...en nu maar 100 ml!!
Ik ben twee uur later opgestaan, en heb zelfstandig gedouched! Niet duizelig...alleen maar moe.
We zitten nu op dag 4, en ik verlies enkel druppeltjes.
Ik ben zo vreselijk trots!
Zo trots op onze mooie Lisa, zo trots op Papa en zo trots op mezelf!
Ik heb het gedurfd....het is achter de rug....en mijn gezin is compleet!
Papa heeft mij er geweldig doorheen geslagen, hij was een goede steun en heeft me geen seconde alleen gelaten. De verloskundige heeft mij ook geweldig geholpen!! Wat was zij een topper, wat hebben de mensen in het WKZ mij serieus genomen. Ze blijven maar zeggen dat ze mijn verhaal heel bijzonder vinden, en dat ze mij zo dapper vinden dat ik na zo’n ervaring bij de eerste het gewoon nog een keer durf.
Ik ben trots, blij en opgelucht!
Onze mooie Lisa, geboren op 12-04-2014 en 3160 gram.
Geboren na een zwangerschap van 37.6 weken.
Na jou is ons gezin compleet!
Ik hou van je
xxx
Mama
reacties (0)