Het voelt goed :)

Hoewel ik eerder nog erg bang en onzeker was begin ik nu toch echt te denken dat het allemaal wel goed zit. heb nog steeds geen overdreven kwaaltjes behalve gevoelige/gespannen borsten en smiddags ontzettend moe (mn ogen branden dan ook echt). Mn buik voelt opgezet en de hele dag loop ik met het idee ik ben zwangerrrr !! De vorige keer voelde ik vanaf t begin al dat het niet ok was,, testen bleven licht, buik groeiden niet, voelde me gewoon ikke zoals ikke altijd al was.. En nu voelt het anders niet ikke maar wij.  Nog een krappe week en dan maar is gaan kijken of mijn 'wij' ons niet voor de gek houd maar er een klein wonderboontje in mij groeit... Inmiddels weten alle 'naasten' het behalve ons zoontje, hij vraagt nog steeds waar de baby van vorig jaar is en of hij in mama dr buik zit en snapt er niets van dat de baby er niet meer is... Hij snapt dat dood betekend dat het nooit meer terug komt maar snapt niet hoe dat nou kan met een baby die in mamas buik zat... Na de echo zullen we het hem vertellen en ook uitleggen en voorbereiden dat het ook nog mis kan gaan. Hij merkt nu al aan mij dat ik heel anders ben dan normaal en komt vaak vragen mama waarom ga je nou slapen ?? Of kijkt bedenkelijk als ik zeg dat hij niet zo vreselijk op me moet klimmen (mn borsten doen echt veelteveel pijn met dat getrek en geduw haha.)

verder zijn we toch echt een happya familie alles is nu zo goed als klaar we hebben een pracht van een huisje en dit 2e kindje zou helemaal bij het ideaal beeld passen <3