Dit was het dan

En toen was het maandag. Het vruchtje was in die 4 dagen niet vanzelf losgekomen. Heb die 4 dagen met een heel raar gevoel rondgelopen,nog zwanger maar eigenlijk ook niet meer want we wisten dat de kans klein was dat er nog iets zou veranderen. Aan de ene kant was ik blij dat ik binnen mocht gaan voor men curitage maar aan de andere kant weer niet omdat ik besefte dat dit het dan was geweest, einde zwangerschap en geen baby in de armen om mee te nemen naar huis. Om 11u mocht ik in het ziekenhuis zijn, blij was ik wel dat ze me niet te lang hebben laten wachten, ze hebben me onder volledige narcose gedaan en mss maar goed ook,zo merkte ik er niets van. Het wakker worden was wel een beetje raar omdat je precies nog niet goed besefte wat er was gebeurt. Maar dat kwam wel gauw, ik legde direct men hand op men buik, vaarwel wriemeltje. Ik weet het was nog niet echt een baby,het was nog een vruchtje, maar voor de kids hier thuis was het al een baby dus werd altijd over een baby gesproken en niet over een vruchtje. 1 van de meisjes kwam onder men trui kijken waar de baby nu was, blijkbaar dacht ze dus dat ik echt wel met een baby ging thuis komen. Ik laat hun het een beetje op hun eigen manier verwerken want het blijft toch allemaal een beetje chinees voor hun. Het was al een stukje van de familie geworden, praktische dingen werden al besproken. Daarom dat we ons wriemeltje een speciaal plaatsje zullen geven in ons hart, en de vele tekeningen die de meisjes hebben gemaakt voor hun baby'tje zal ik dan ook altijd bewaren. Hoe ik me vandaag voel; redelijk ok, ik denk nog aan het idee dat ik nu zo leeg ben,maar we moeten door, voor onszelf en vooral voor de kids hier thuis. Van krampen heb ik helemaal geen last en het bloedverlies valt ook reuze mee. MAAR men schouders,bovenarmen,nek daar heeft precies een bus over gereden zo stijf ik ben,en men keel maar dat is mss door het intuberen of ik ben ziek aan het worden. Als je kindje geboren word zet je zen naam bij de andere kids hier op de site, nu wist ik niet zo goed wat ermee te doen. Hij is denk ik niet echt een vlinderkindje maar vind wel dat hij ook een toekomstig familielid was. Daarom dat ik heb besloten hem wel bij te plaatsen. Mss een tip voor de beheerder dat hij naast het vlinderkindje nog een ander tekentje kan plaatsen ;) Zo dit was het zo een beetje, ik hoop dat ik alles rap een plaatsje kan geven,en wie weet zijn we binnekort terug aan het klussen,niet om dit wriemeltje te vervangen maar gewoon omdat we er toch wel nog een hummeltje bij willen.