Dag sterretje
1 jaar geleden, 24 november... samen op controle bij de gyn. Net 13w, vol verwachting naar die belangrijke echo...
1 jaar geleden, 24 november... "ik denk toch dat het mis is"... die woorden die insloegen als een BOM, die woorden die me heel mijn leven kippenvel zullen doen geven
1 jaar geleden, 24 november... samen wenen in de auto op de parking bij de gyn. Het regende keihard, en onze droom was net hard en onverwachts uit elkaar gespat... de wereld stopte even met draaien voor ons.
1 jaar geleden 24 november... de dag dat we niet langer ouders-to-be waren, dat we niet langer een babietje hadden, wel een sterretje.
1 jaar later, 24 november... ik huil nog steeds voor ons sterretje. Mijn mama gaf ons gisteren een kaartje met lieve woorden dat ook zij nog steeds denken aan vorig jaar en aan ons Sterretje dat niet mocht zijn. Wat deugddoend te merken dat er ook nog andere mensen zijn die aan ons eerste kindje denken...
1 jaar later, 24 november... net mama en papa van ons Zonnetje. Als ik naar hem kijk, moet ik ook soms huilen, maar dan van intens en diep dankbaar geluk...
Zo dubbel vandaag, een kindje op mijn arm, een zalig zoontje om te knuffelen... en een Sterretje in gedachten...
maar het hoorde zo te gaan waarschijnlijk. ik ben dankbaar mama te zijn van ons Zonne-zoontje en ons Sterre-kindje
x
reacties (0)