hey lieve BB-ertjes allemaal!
Deze keer eens niet echt veel over mezelf, want het is hier rustig, geen bloedingen, een klein stampertje dat me elke dag al eens hallo komt zeggen ;-), weinig energie, maar verder al weer in week 19 beland!
Ik wil jullie deze keer een verhaal vertellen waaruit sommige van jullie misschien wat extra hoop en moed kunnen halen. Ik heb een heel goed contact met mijn ex-buurvrouw waar we tot anderhalf jaar geleden woonden. Ongeveer even oud, beetje hetzelfde babbelziek maar nuchter karakter, enfin, het klikte altijd goed. We wisten dat ze een kindje verwachtten in mei en zo is het ook gebeurd, een dochtertje Hanne. Ze heeft me nu pas verteld door welke moeilijke jaren zij eerst gegaan zijn om nu dit geluk te hebben. Eerder had ze 2 x een miskraam na 8 weken, dan was ze zwanger van een tweeling. Op 4 maand bleek echter dat 1 kindje het niet kon halen en uiteindelijk moesten ze ook het tweede kindje laten afkomen. Na heel veel onderzoeken is dan gebleken dat zij het genetisch materiaal van hem steeds weer afstootte omdat dat te gelijkend was. Nochtans is er geen familieband, zelfs geen verre. Eigenlijk reageerde haar lichaam dus allergisch op het embryo en zo ging het dan telkens fout...
En dan werd ze een 4e keer zwanger en hebben ze van bij het allereerste begin een experimentele behandeling gestart en kijk, haar dochtertje is nu gezond en wel geboren, zelfs 10d overtijd.... Ze zei ook dat ze heel die moeilijke en lange weg gelukkig hebben volgehouden, want nu is dat kleintje daar tegen alle verwachtingen in toch nog gekomen. En dat maakt alles de moeite waard natuurlijk. Op het geboortekaartje stond de tweeling vermeld, ze hebben de sterretjes een plekje gegeven maar gaan er ook niet aan voorbij. Vond ik mooi, want zo is het hé: je bent supergelukkig met een nieuw kleintje, maar het zal nooit als vervanging dienen...
Ik weet dat sommige van jullie eerder sukkelen met zwanger worden, of met andere problemen zitten, maar ik vond dit wel een heel erg hoopgevend verhaal en ik hoop dan ook dat, wie het ook maar nodig heeft, zich hierdoor een beetje aangesproken kan voelen en er weer wat nieuwe kracht uit kan halen. Het gaat allemaal nu misschien niet goed, het duurt en het doet pijn, maar als je kan, dan is het echt de moeite waard om te blijven geloven en door te zetten... want op een dag, kan alles weer in zn plooi vallen. Ik gun het jullie allemaal **
reacties (0)