Och och, wat nog allemaal... Door mijn goede echo mocht ik stilaan weer wat actiever worden. Dus had ik gisteren avond met mijn ma afgesproken om 1 uurtje te gaan shoppen. Voor het eerst weer wat autorijden... zaaaalig. Deed me zoooo goed, leuke kleedjes aan het bekijken tot opeens... weer nat in mijn broek... NEE Hé... paar seconden later weer en meer... dus ik wist het: it's hapening again :-(. Vlug in een pashokje om te checken en jawel hoor: het liep er echt weer uit... beetje rood, zeker ook wat bruin... gelukkig heb ik sinds die eerste keer nu steeds wat maandverband mee dus kon ik meteen de "uitwendige schade" wat beperken ;-). Maar de fun was er wel af dus wij weer naar huis. Opnieuw een zware bloeding...
Meteen weer gyn gebeld. Vond het zo naar voor me. Ik heb marginale placentaloslating en ik zal dit nu hoogstwaarschijnlijk heel de zwangerschap voorhebben. Moest weer meteen helemaal plat gaan liggen en afwachten. Om middernacht nog heel wat bloed verloren, vanmorgen bij opstaan ook, nu is het weer bijna niets meer. Om 16u straks mag ik weer naar de echo. Gisteren heb ik even echt gehuild. Door die goede echo en dat we nu 3maand ver zijn, heb ik 1 dag voor het eerst rustig kunnen (durven vooral) genieten van echt zwanger te zijn en hup, weer in de zorgen, weer plat op de bank... Ik besefte opeens dat ik nog een hele lange strijd zal moeten leveren om dat kleintje gezond op de wereld te zetten. Mentaal is dit echt zo zwaar... Eerst mk, dan die spannende weken met die bloedingen... wat nog? Ik heb wel het gevoel dat ons kleintje het nog goed stelt, maar het is telkens zo schrikken en toch is er weer onrust... (om nog maar over mijn werk te zwijgen want als dit zo gaat blijven doorgaan....is nog 6 maand hé). Nu ja, ik wil ALLES laten en doorstaan om dat kindje eind oktober in mn armen te hebben, geen enkele twijfel daaraan, maar makkelijk en vanzelf zal het zeker niet gaan... Vandaag heb ik mijn moed wel weer bij elkaar genomen, we blijven keihard vechten, NATUURLIJK... en als straks de echo goed is, dan is het gewoon maar zo hé. Hoop dat ik niet in ziekenhuis ga moeten blijven, soms doet gyn dat als je echt echt moet stilblijven... zal misschien toch maar een paar spulletjes meenemen in de auto straks. Mn ventje gaat natuurlijk mee, heeft zijn vergaderingen allemaal afgezegd deze namiddag, dus dat is fijn. Nou dames, ik hoop jullie vandaag weer goed nieuws te kunnen geven... tenzij ik in kliniek blijf eventjes ;-)
Groetjes vanop de bank (na die 9 maand zit ik daar noooit meer op, haha).
XX
reacties (0)