Even update...
Na de teleurstellende echo van deze week, was het even bekomen. We voelen ons zo machteloos nu we niet eens mogen klussen deze ronde. We staan nog steeds nergens dus... Ook mijn ventje, die normaal alles beter een plaats kan geven, kan dit nu moeilijk vatten en loopt lastig rond...
Omdat ik het zo beu ben om ook zo weinig duidelijke info te krijgen, ben ik gisteren gewoon zelf naar HA geweest en hebben ze bloed genomen. Hij wou nu alles testen: vitamines, ijzer, bloedstolling, HORMONEN (uiteraard ;-) ). Eindelijk. Heeft ook even aan mijn buik gevoeld, maar dat was allemaal soepel en leek normaal. Het voelde goed om op die manier toch het gevoel te hebben dat ik iets deed... het is toch mijn lichaam en ik wil dan ook wéten wat er dan niet goed zit...
Deze morgen mocht ik bellen voor de resultaten. Mijn vit en ijzer zijn ok (slik ook nog steeds mijn zwangerschapsvit, dus dat is goed), ook geen probleem met bloedstolling, mijn LH/FSH/progesteron zitten nog in eerste deel van mijn cyclus (nog voor ovul dus)... mijn HCG staat nog op 3... na 6w!
Ik was natuurlijk 10w zwanger en dan heb je al heeeeel wat meer HCG dan bv op 7w, dus is er ook meer dat uit je systeem weer moet... kan dus zijn dat het gewoon veel tijd vraagt om allemaal weg te zijn. Maar dit kan ook nog komen doordat er misschien nog kleine restjes zitten van vruchtje... dus moet naar de gyn om te checken... pfff... waarom is de pech van mk niet genoeg en moet ik nu ook nog met een supertraag lichaam zitten...? Mentaal begint het zo ontzettend zwaar te worden. Steeds weer teleurstellend nieuws...
Ik weet het, dit is geen happy blog... Normaal ben ik zo veel sterker en zie ik de dingen positief, maar nu lukt het me even minder en minder...
Gisteren hebben we maar meteen een weekje New York geboekt rond 3 juni (mijn uitgerekende datum). De kans dat we dan al weer zwanger zijn, wordt toch kleiner en we willen echt niet thuis zijn op die dag... Weekend van 15/01 gaan we 2 dagen naar Londen, dus ik probeer me nu daar wat aan op te trekken en daar naar uit te zien...
En zo vechten we verder, dagje per dagje...
Als er nog meiden zijn die een traag lichaam hadden na mk, laat me gerust iets weten! En vooral of het dan toch ineens weer goed zat ;-). X
reacties (0)