Morgen
Wat een lastige dagen waren het weer... Ik probeer echt heel sterk te zijn, maar vanbinnen knagen de emoties toch volop. Ook gisteren weer bloed verloren na klussen... wat moet je ermee hé. Nog regelmatig zeurderig gevoel in mijn buik, soms ook steken. Mijn man en ik hebben besloten om toch gewoon verder te klussen in afwachting van meer duidelijkheid. Als ik dan toch niet te veel op mijn lichaam mag letten, dan negeren we dat bloeden ook maar even nu ik net in de buurt van mijn eitje begin te komen... (denk ik). Die onzekerheid is zo zwaar...
Dit weekend heb ik zoveel mogelijk proberen genieten van de momenten bij familie en uit met vrienden... echt mijn best gedaan om opgewekt te blijven... maar er moet maar 1 ding gezegd worden dat iets met zwangerschappen of baby's te maken heeft en HUP, daar schieten die tranen soms naar buiten... Gelukkig weten ze allemaal waarvan die traantjes komen.
Ik ben nochtans al veel rustiger en heb al wat meer 'vrede' met de pech die wij gehad hebben. That's life, je moet het nemen met alle ups en ook downs, no matter what... En ik mis ons kleintje dooderg, maar nu in alle rust en stilte en ook al met veel warme herinneringen (en een glimlachje)... Time will heal, dat geloof ik wel.
Vandaag even mijn gyn gebeld, ik mag morgen langskomen voor een echo om toch even te checken of alles ok is. Hij maakt zich geen zorgen, maar hij voelde dat ik het nu echt nodig heb... (en dan is hij van mijn gezaag vanaf misschien ;-)). Tenslotte heb ik nooit een nacontrole gehad na curettage, dus nu wil ik wel eens echt weten of alles mooi proper is en of mijn bedje weer klaarstaat voor een volgend avontuur ;-). Hij mag dan meteen ook eens kijken of er een eitje klaar zit, nu we toch bezig zijn...
Hopelijk morgen goed nieuws... !
reacties (0)