Mijn getwijfel (en gezaag ;-)) van gisteren, hoefde niet. Deze morgen ong geworden !
Voor ik meer dan 10 jaar geleden de pil begon te nemen, was ik steeds heel regelmatig met 30d cyclus. Daar ging ik bij ontpillen dan ook maar meteen van uit, maar ja, direct prijs, dus nooit ong geweest. Daarom rekende ik nu ook met een cyclus van 30 d, ook al heeft dit na mk niet veel te betekenen... maar wat moet je anders hé. Nu heb ik dus een cyclus gehad van 28d met dag van curettage als eerste dag, zoals gyn me zei.
Ik had nooit verwacht dat ik BLIJ zou zijn ong te worden. Gek hé. Zeer duidelijk nog niet zwanger (hihi), maar deze eerste cyclus had ik daar toch nog geen verwachtingen over. Ik slaakte zelfs een mini-"oef" toen ik vloeien zag: nu heeft mijn lichaam missch toch even wat meer tijd om verder te herstellen en een zacht en goed bedje te maken voor een nieuw kleintje. En nu kan ik ook weer iets makkelijker rekenen naar volg ronde... Laat de bubbels maar komen vanavond, ik hoef ze even weer niet te weigeren (!!!).
En ik denk dat mijn goede voornemen voor volgend jaar zal worden om niet meer zo intens met mijn cyclus bezig te zijn... gewoon lekker vaak en veel klussen... de hele maand door ;-). Al zal het me allicht niet elke dag lukken hoor. Maar ik ga het proberen!
Ik wou jullie nog even iets vertellen over ons "beer-project"...
Tijdens mijn zwangerschap, waren we al begonnen aan de kinderkamer (we hebben gebouwd en wonen nu een jaar in ons stekje en waren begonnen aan de schilderwerken van de eerste kamers boven...). Ik was begonnen aan een heus "beer-project". Op 1 muur wou ik een levensgrote beer schilderen, de kleuren had ik al gekozen, het ontwerp voor sjabloon al gevonden. Zou perfect worden. Dagenlang was ik bezig met het uittekenen en knippen van de patronen en het overtekenen op de muur. Mijn man zou het finale schilderwerk dan doen... En toen liep het allemaal mis... Na mk vond ik het soms zo moeilijk dat ik niets concreet had om echt afscheid mee te nemen: we hebben nooit het vruchtje gezien, je kan niets begraven, de echo...daar kan ik tot op vandaag nog niet naar terugkijken - komt wel -,... En toen ben ik begonnen met het afwerken van de beer... Alsof ik het nog steeds voor ons sterretje wou maken en nog een laatste iets van ons zelf wou geven. Maar tegelijk wou ik ook al iets maken voor een nieuw sterretje... Ik heb tijdens het schilderen eigenlijk pas echt bewuster afscheid kunnen beginnen nemen...
Nu is de beer helemaal af (ben er echt fier op ;-) ); Telkens we nu naar de beer kijken, is het alsof we allebei heel even iets tegen ons sterretje zeggen, maar willen we meteen ook al aan een nieuw kleintje laten weten: je kamertje wacht al op jou! Als de meubeltjes in de kamers staan, dan plaats ik wel eens een foto op mijn site...
reacties (0)