Titel zegt het al....Nog even en ben een monument ofzo!
Waar ik ga of sta, wordt er gereageerd op mijn buik. Ja hij is enorm en nee het zijn er geen 2 en ja, het gaat niet al te lang meer duren.
Vanuit een balkon word ik toegeroepen. "ja, laat 'm maar goed zien hoor? Mooi buikie!"Ik loop gewoon door of ik het niet gehoord heb! Aso, denk ik dan...
In het ziekenhuis: "Kan ik er nog bij? Mag niet meer dan met 10 in de lift staan, he?!" We staan er net met 5 in...
En zo gaat dat de hele dag door..."snap niet, dat je nog rond wandeld. Is toch veel te zwaar?" Ik voel me nog fit en ik wil er graag uit! Nou, jah...ziet er onhandig uit, maar daar blijf ik echt niet voor binnen.
Wat ik wel leuk vind,zijn de reacties van kinderen, die hun ouders, van die "gemakkelijke" vragen stellen buiten op straat...Ha, en dan moeder of vader een paar rode oren bezorgen.... "Mama, hoe worden baby's geboren!" of "Papa, kan jij ook baby's krijgen!?
Soms krijg ik op school de vraag of het pijn doet, als de baby komt...Ik zeg altijd. "Heel eventjes maar!"
Mayk wordt steeds ongeduldiger. Voor hem duurt het veel te lang. Iets waar hij niet tegen kan is onduidelijkheid...Ik merk dat hij daardoor wat meer opstandiger is en sneller boos word om bepaalde dingetjes. Het is voor hem net zo veel spanning en stress...Proberen hem er zoveel mogelijk erbij te betrekken! Zijn taak is momenteel op baby's knuffels te passen...daar zorgt hij dan ook heel goed voor!
Over 4 dagen weten we wanneer we worden ingeleid...Maar zelf denk ik nog steeds dat deze dame/meneer over een dag of 6`komt. Op eigen verzoek!
reacties (0)