Next?

Van het weekend een test gedaan omdat ik zeker wist dat het raak was. Helaas pindakaas. Zou natuurlijk ook wel raar zijn... Maar goed. Manlief moet nog een keet langs zkh en hopelijk kunnen ze dan iets vinden en hem behandelen. Mijn geduld was al op, maar de de moed begint te zakken  voel ik me een zielig meisje die geen pop kreeg van Sinterklaas...

Voorlopig nog geen bloed, zal zo wel komen. Heb steeds meer kramp, een humeur om op te schieten, ben niet vooruit te branden en dat alles met een zieke man thuis...

Just my luck