Helaas het mocht niet zo zijn

Maandag bij het opstaan wist ik nog niet wat mij allemaal zo gebeuren. Het begon met hevige buikpijn, dacht nog zou ik ziek worden of zo of ongesteld. Ik schonk er weinig aandacht aan. Mijn zoon moest ik naar school brengen. Dus er moest van alles voorbereid worden. De steken in mijn buik werden erger. Toch even liggen voor ik mij zoon uit bed haal. Ik dacht nog als ik maar wel kan werken. Zo negeerde ik de pijn en ging beginnen aan de dag. Kind naar school hup op de fiets door naar mijn werk. De buikpijn leek te doen. Na 5 minuten fietsen kwam ik erachter dat ik mijn tas vergeten was. Hup weer terug naar school. Ik dacht nog zal het een teken zijn dat ik thuis moet blijven. Dat ook genegeerd en zo zat ik na 20 min op mijn werk. De pijn werd erger heel weeïg. Ik zei al tegen mijn collega dat ik me grieperig voelde en enorme buikpijn had. Het werd allemaal nog erger ik werd stront misselijk van de pijn. Mijn lieve collega's hadden inval geregeld en een ander bracht me naar huis. Ik thuis gebeld naar mij man. Lijkt op een miskraam zei ik. Dus toch maar getest. Binnen 3sec positief. Ik ben dus zwanger. Mijn man en ik nog een beetje spannend blij onder de indruk dat dit ons werd geschonken. En de dokter gebeld. Die zei dat het twee kanten op kon gaan. Omdat ik ook bruinbloed verlies had. Ik zei al dat het wel erg pijnlijk was en dat ik er misselijk van werd. Dat kon komen Door de zwangerschap zei de dokter. Ik mocht weer bellen als het verder mis zou gaan ook naar de hap. Die avond was de pijn wat afgezwakt dus had goede hoop voor dinsdag. Maar helaas had weer het zelfde kon echt niks. Kon amper lopen en moest echt de pijn weg zuchten. Op advies van mijn man e n moeder en zusje en op mijn gevoel. Belde ik de hap. Ik moest komen. De arts vond de pijn de hevig en dacht aan een bbz.
Doorverwezen naar afdeling gynaecologie. Daar zagen ze dat er vocht in de baarmoeder zat. En dat dit een bbz is. Het kon zijn dat ik geopereerd zou worden maar het lichaam kan het ook zelf afbreken. Mijn hb moest goed zijn en het hcg hormoon moest dan onder de 1500 zijn. Mijn hb was perfect 8.1 maar mijn hcg was boven de 2000. Dus werd ik om 22 uur opgehaald voor de OK. Ik werd toen emotioneel. Ik heb al die tijd het als een film gezien. Nu werd t echt ik werd geopereerd.
Ik was echt optijd het was al aan het bloeden, ze hebben mijn linker eileider verwijderd. Rechts zag er goed uit. Nu aansterken en hopen dat ik dit nooit meer hoef mee te maken.