Alles ok?

Negen maanden geleden hebben mijn vriend en ik besloten dat we klaar zijn voor een klein wondertje. Ik slikte al een flinke tijd de pil niet meer omdat ik door al die hormonen onuitstaanbaar werd. En heb toen een ladycomp aangeschaft als anticonceptiemiddel (tempen).
Hierdoor wist ik dus wanneer mijn eisprong plaatsvond.

Tot mijn grote verbazing was het dan ook in 1 keer raak. Ook al wist ik het helemaal niet. ik kreeg netjes op de dag van mijn menstruatie een bloeding maar zeer gering ik lette er niet op. Maar mijn temp bleef hoog. Toch maar een testje er tegenaan gegooid en ja hoor 5 weken zwanger. Maar helaas heeft het niet zo mogen zijn.

Na een paar maanden bleef ik maar rare bloedingen houden een week voor en een week na menstruatie. Gelukkig is mijn cyclus nooit langer dan 36 dagen geweest.
Na 5 maanden toch maar om een doorverwijzing gevraagd ivm dat mijn moeder voor mij en mijn broertje clomid heeft moeten slikken. En ik bang was dat het voor mij ook wel eens het geval zou kunnen zijn.

We hebben alle testen gedaan en alles is bij ons beide perfect. In theorie moet ik gewoon zwanger kunnen worden. Maar het is nu 9 mnden na mk en vind het toch wel wrang. Weet dat ik geduld moet hebben.
En terwijl ik dit schrijf weet ik dat ik blij zou moeten en zijn en niet mag klagen. Want het is voor vele hier een veel grotere uitdaging.

421 x gelezen, 0

reacties (0)



  • china2010


    Hoi Schoentje82, ik snap heel goed dat je er soms van baalt!! Dit doen wij ook nog iedere dag en bij ons is het nu ook al weer 9 maanden geleden. ook wij hebben net zoals jij, in een keer geluk gehad! Het was eigenlijk gelijk raak en ook bij ons heeft het niet mogen blijven zitten!
    Ik werk in de kinderopvang en het doet mij erg veel verdriet als ik allemaal zwangere buiken zie. Toch houden mijn mannetje en ik vast aan het feit dat wij ook binnenkort ook ouders mogen worden! De gynaecoloog gaat nu kijken wanneer mijn eisprong plaatsvind, helemaal na het voorval van afgelopen donderdag.... maar het blijft pijn doen. Ik snap ook heel goed dat je weet dat je blij moet zijn voor jezelf dat jullie weten dat jullie zwanger kunnen worden, maar waarom lukt het dan toch steeds niet? Ik herken dit volkomen!! Echt waar!! Ik zal ook nooit zeggen, je mag niet verdrietig zijn, je hebt er alle recht toe!! Ik hoop alleen dat wij allebei snel het geluk mogen hebben dat onze wens in vervulling gaat!
    Ik weet niet of het voor jou helpt, maar ik heb op de uitgerekende dag, woensdag 6 juni, een verhaaltje geschreven voor mijn vlindertje!! De tranen stroomden over mijn wangen en nog steeds ben ik regelmatig verdrietig maar houd hoop