Thuis...nu het verwerken ervan..

We hebben de zwaarste dag in ons leven gehad.

Kreeg tabeletten om het om te wekken maar goed die moesten hele erge weeen geven en krampenmar had om 08.00uur al 2 tabeletten gehad maar kreeg geen reactie toen 3 uur later weer 2 tabeletten. weer geen reactie. ( ik reageer gewoon langzaam op tabletten ) totdat ik weer tabletten moest innemen....ik even ging staan omdat ik even een kramp kreeg en ineens was het al geboren. Had natuurlijk mijn legging en onderbroek nog aan...had ik weer geen tijd voor om uit te doen. ( had ik bij mijn eerste bevalling ook al niet ) Op een 1 of andere manier gaat het dan ineens heel snel.

Toen moest de placenta nog geboren worden maar die kwam niet. Toen opmaken voor de OK voor curretage. ( dat vond ik wel heel eng ) Maar ineens toen ik al een infuus had kwam de placenta als nog!!! Dat gebeurd nooit maar nu wel!!!

De gyn werd geroepen en die kwam kijken op de echo of alles weg was...Hij zei er zitten nog wel stolsels in de baarmoeder...ik ga stuur me alsjeblieft naar de OK want ik wil van die stolsels af!!! IVM dat hematoom ( bloeduitstorting ) die ik had achter mijn vliezen dat is ook een stolsel...

Dus als nog gelijk door naar de OK. Ik durfde geen narcose dus had ik gekozen voor een ruggenprik dat mocht. alleen ik vond het wel erg eng. Heel je benen heb je geen controle meer over dus raakte een beetje in paniek...Voor de rest kreeg ik een roesje maar heb ik niks van gemerkt kreeg alleen hele erge hoofdpijn. Mijn bloeddruk was heel erg snel gezakt. Dus paniek. ( ik heb altijd hele hoge bloeddruk ) dus vandaar paniek. Gelijk iets anders in mijn infuuszak en gelukkig na 15 min was mijn bloeddruk weer normaal. Die propofol ( dat middel van micheal jackson ) kan ik dus niet tegen.

Even contole op de vancouver kamer en mocht ik naar de afdeling. Daar aangekomen moest ik wachten tot mijn ruggenprik was uitgewerkt en mocht ik douchen plassen en mocht ik nog naar HUIS!!!

Half 10 sávonds was ik thuis.

Het viel me mee de dag. Het was heel zwaar maar het gaf me rust. Het kindje zag er goed uit en word voor onderzoek opgestuurd waaraan het is overleden.

De hematoom was even groot als het kindje.

We hebben foto's en gipsafdruk van handjes en voetjes meegekregen.

Ik hoop dat het geest van het kindje over ons waakt het is toch je 2e kindje!!!

We gaan nu proberen het een plekje te kunnen geven en het te verwerken. En te genieten van ons 3tjes. Het zal nog wel heel moeilijk worden maar we gaan dit samen doen en met heel veel steun van vrienden , familie, collega's en bb maatjes.

liefs, sylvana