Beroerde dag

Sinds vrijdag avond ben ik weer non-stop misselijk geweest en hield ik opnieuw niets binnen. Iets simpels als een paar minuten stofzuigen is zo slopend dat ik daarna 4 uur in diepe coma ben.


Gisteren heb ik tot 2:00 snachts lopen spugen en ging ik wederom kapot van de kramp en de pijn in mijn borstkas. De zaden uit mijn volkoren brood zaten in mijn zakdoekje nadat ik mijn neus had gesnoten, met grof geweld moest alles er uit vannacht.


Vanochtend opnieuw vreselijk beroerd en weinig eetlust, een glaasje limonade en 200 gram druiven gingen er met moeite in maar doordat ik stil in bed bleef liggen heb ik ze binnen kunnen houden. De uren daarna ging het weer snel bergafwaarts. Pijnlijke krampen, hoofdpijn, misselijkheid en de pijn aan mijn ribben (door de kramp tijdens het braken) werden mij teveel. Toen ik terwijl ik dacht dat ik moest plassen ook nog eens ontdekte dat ik enorme diaree had heb ik in tranen mijn verloskundige gebeld. Gelukkig stond die 45 minuten later bij mij op de stoep op mijn urine te controleren op uitdroging.


Gelukkig geen sporen van uitdroging alhoewel ik momenteel het liefst in het ziekenhuis zou liggen al was het maar om het feit dat ik daar de honden niet hoef uit te laten of steeds heen en weer moet lopen voor iets te eten of drinken.


Het hartje van mijn kleintje heb ik ook weer gehoord en dat klonk prachtig, ondanks dat het 'moederschip' flink aftakelt, trekt ons kleintje zich dus kennelijk weinig aan van al het zwangerschapsgeweld. Maar ik trek het slecht. Brian is deze week 6 dagen vliegen en dat betekend dus 6 dagen als een doodziek vogeltje je eigen boontjes doppen, de honden verzorgen en afleiding zoeken. Dat is mometeel gewoon net even te veel van het goede.


Morgen mogen we rond 17:30 naar de verloskundige voor een extra echo, voor de geruststelling en om te checken of alles er van binnen goed uitziet. Ik ben blij dat ik niet nog de ruim anderhalve week hoef uit te zingen die ik nog moest wachten tot 3 mei, want ik word af en toe knap zenuwachtig van de vraag of mijn kindje wel genoeg binnen krijgt, maar volgens de VK hoef ik me daar echt niet druk over te maken. Morgen begin ik ook met mijn acupunctuur, mijn VK had er goede verhalen over dus ik hoop echt dat het voor mij ook gaat werken.


Ik word inmiddels wel helemaal gestoord van alle goed bedoelde adviezen over wat ik moet eten, drinken, doen etc etc van iedereen in mijn omgeving. Of de absolute dooddoener, nee dat gaat echt over na 3 maanden! Zal best maar ondertussen kots ik mijn organen nog net niet via mijn neus naar buiten en zijn mijn bovenbenen inmiddels net zo breed als mijn knieën, om nog maar te zwijgen over de lijkbleke kleur die mijn huid heeft aangenomen. Het enige wat werkt is slapen, heel veel slapen, want helaas krijg ik momenteel niet de energie binnen die me in staat stelt heel veel anders te doen.