12 balonnen en o o wat worden jullie groot

meisje toch wat wordt je groot je ben niet de langste en zal je ook nooit worden maar je ben een pittig nieuwschierig ding die de laatste maanden helaas met zichzelf in de knoop zit de peuterpuberteit maakt je chagerijnig en ook al zijn mama en papa streng en concequent toch blijf jij de zelfde moto te hebben als je ouders..   de aanhouder wint.

mama is nog niet zo mobiel door bekkeninstabiliteit en dat vind je alles behalve fijn want mama kan opeens niet ver meer wandelen met je of lekker wild spelen dan kan je zo boos worden.. maar het ondeugende kopje die je trekt als je weer iets ondeugends uithaald of een nieuw iets heeft ontdekt.. je begint al volledige zinnen te zeggen maar als er iemand anders dan mama of papa is tja dan wordt het weer dreumestaal of zelfs regelrechte babbeltaal als je praat want wat kan jij een kat uit de boom kijkertje zijn ;).

we merkten al maanden dat jij zeer dringend uitdaging nodig had want je werd weer elke nacht huilend wakker de voorschool/psz  vind je dan ook reuze leuk en dat mama jij en je broertje met de bus moeten omdat mama door de pijn nog niet kan fietsen vind jij stiekem wel leuk..want de bus jaaah! dat is leuk en daarna bij het treinstation onder de treinen door naar de andere kant van het station o dat is zo spannend vooral die liften naar beneden naar boven leuk leuk leuk.. en dan door het park waar alle bloempjes nu aan het bloeien zijn heerlijk vind jij dat.

kleine knul jij ben knallend ter wereld gekomen (mama moet jou geboorteverhaal geloof ik nog steeds schrijven) maar wat doe jij het na wat moeilijkheden toch goed.. je groeit beter dan je zus al blijf jij net als je zus ook een tenger geval (vooral vergeleken met je 1 maand oudere nichtje die liefkozend door je tante spekkie genoemd wordt) maar dat geef niet je ben vrij nieuwschierig kan je flesje al beethouden al heb je daar nog beetje hulp bij nodig.. ben vrij rustig en wacht rustig af.. doet ook vrij rustig over de fles (tot soms 2 uur toe) maar je ben al een echte slaapkop snachts.. en dat vinden mama en papa alles behalve erg.  Je heb wel een hele erge voorkeurshouding en daarvoor ga je naar de osteopaat en de kinderfysio  maar voor de rest ben je je lekker aan het ontwikkelen, liefst zou je nu al willen staan.. wat het op schoot laten zitten van jou wel eens moeilijk maakt (want je strekt je beentjes gelijk zodra je voeten tegendruk voelen) graag zie je alles en wil je ook al pogingen doen om zelf te gaan zitten, wat uiteraard nog niet kan. Grappig is wel dat jij vergeleken met je zus zo anders ben.. je houd er absoluut niet van om op je buik te liggen en je kan zelfs sinds gister al zelfstandig draaien om maar van je buik af te kunnen gaan, ik vermoed dat naar je buik toedraaien nog heel lang gaat duren, al ziet mama tekenen dat je het wel aan het proberen ben.  je kan zo lekker reutelen en lachen.. mama kan gelukkig intens genieten van jou.. wat het soms wel  emotioneel maakt voor mama omdat ze dat bij je zus moest missen en ook al kon mama daar niks aan doen toch voelt ze zich daar wel eens schuldig over.

Terwijl ik dit op de vroege ochtend schrijf liggen jullie allebei nog lekker in je bedje... je zus in haar grote meidenbed en jij naast mama dr kant van het bed in je wiegje (waarschijnlijk laatste x want je wordt toch nu echt te groot)

ik hou van jullie beiden.