Ruzie met vader, mis `hem` wel

Ff verhaal in het 'kort'

Ik zie mijn vader nu al ruim 1,5 jaar niet meer.Mijn moeder is 7 jaar geleden overleden en daarna is hij verandert, wat ook wel logisch is. Ik ben zijn enig kind en dus zou je verwachten dat hij naar mij toe zou trekken maar hij kan echt niet mt zijn gevoelens/verdriet omgaan. Vaak ruzies gehad om niks. 

Toen kreeg hij na een paar jaar een vriendin, leuk voor hem. Aleen woonde zij 200 km verderop. Geen probleem alleen verwachtte hij van mij dat ik ook vaak die kant op kwam. Nou wij hadden net een baby en als jonge ouders ben je nog niet zo gemakkelijk als nu met 3 zal ik maar zeggen. Maar goed dat moet hij toch ook accepteren. Ik bedoel, hij was door de week gewoon thuis en in het weekend was hij bij haar dus ons hoefde hij niet te missen en tja zij kon ook deze kant opkomen natuurlijk. Na 10 mnd was de relatie ook alweer over. 3 maanden later weer een nieuwe vriendin en dit keer op 15 km afstand. Maar met die eerste vriendin ging hij vaak naar casino.......je raad het al........er kwamen gokschulden (waar ik pas 2 jaar later achterkwam)
Nu had mijn vader ook de volmacht vd rekening van zijn schoonmoeder (moeder van mijn moeder) .........ai en die twee jaar later zag ik dus dat hij ook oma's rekening geplunderd had. Want toen ik zag dat mijn vader zoveel schulden had (slordige 50.000 euro) heb ik gezegd dat ik volmacht over oma's rekening zou nemen. Oma uiteraard akkoord. Pffff maar dan tegen je oma vertellen dat er 30.000 in totaal van haar rekening af was valt echt niet mee. Oma was toen 80 jaar.......ze is helaas maar 81 jaar geworden....ik denk mede door dit. 
Oma had niet veel nodig. Ze had aow en pensioen van haarzelf en overleden man, dus na alle kosten eraf spaarde ze elke maand wel het e.e.a. . Maar toen oma dus kwam te overlijden......wie was er erfenaam......ikke dus met mijn neefje en nichtje (hun vader, zoon van oma was ook overleden) hoe cru kan dat zijn heb je 2 kinderen overlijden ze beide in 1,5 jaar tijd. Mijn oom aan a.l.s. en mijn moeder aan kanker.Dus met ons 3 dus erfgenaam en beneficiair de erfenis aanvaard want mijn vader had ook verzaakt rekeningen voor haar te betalen. En de begrafenis.....ik had getekend en dus verantwoordelijk. Tja moet iemand doen.......en kon zelf 350 erbij leggen omdat dela niet genoeg vergoedde. Maar ja wilde haar ook wel een waardig afscheid geven. En verder geen erfenis dus terwijl het zo mooi had kunnen zijn, dat vond oma ook maar die geloofde mijn vader toen hij zei dat alles terugkwam. Tja wat doe je als je iemand al 40 jaar kent......zo'n oud mensje gelooft dat......die onderneemt geen stappen.....en ja waarvan ook. Ze stond het maximale rood toen ik de volmacht overnam.
Maar goed om bij het onderwerp aan te komen. Sinds het overlijden van oma dus definitief gekapt met mijn vader........nu naar 1,5 jaar mis ik wel EEN vader. Niet MIJN vader. Snappen jullie het.......mijn moeder is er niet meer en dus wil je het liefst wel dingen met iemand delen die echt van jouw kant is zeg maar. Al is het dat diegene ff bij de kids blijft of als er wat gebeurt dat je diegene meteen belt. Dat doe ik dus echt niet met mijn schoonouders. Dat zijn lieve mensen hoor, maar daarmee deel ik echt niet alles. Als er wat was gebeurt, of bijv de geboorte van mijn dochter dan wil je je ouders bellen. Natuurlijk ook mijn schoonouders hoir haha

En er is echt teveel gebeurt om het goed te maken dat kan echt niet. Ben te vaak uitgescholden, zelfs door zijn zus (mijn tante) in het openbaar.Maar nu ook weer met Kerst dat vier je samen. 1ste met schoonouders en 2de is ons zoontje jarig dus dat scheelt weer maar je mist toch iemand, al mis ik niet de persoon die echt mijn vader is.

Hebben jullie dat ook, dat je wel een vader of moeder mist maar die de persoon die het in werkelijkheid is?

Ohhhh toch nog een lang verhaal geworden.__________________