Op het wachtbankje

25 januari is mijn (vermoedelijke) NOD. 26 dec ben ik voor het laatst ongesteld geworden. Ik voel me al sinds de eisprong echt zwanger, is dat raar????

Vanaf het moment van mijn eisprong let ik natuurlijk op alles. Sinsds dit weekend is het een beetje begonnen. Is allemaal wel heel vroeg dat weet ik

- maagzuur (dat heb ik alleen als ik zwanger ben, bij Bas ook al met week 3 maagzuur), hoofdpijn, en een week na eisprong had ik lichte roze afscheiding (innestelling??) en steeds een heel raar gevoel in mijn onderbuik. Heel zwaar, trekkerig, net of dat er een bal in zit of zo. Ik heb het koud, dan weer warm, en nu begin ik licht misselijk te worden. Soms last van mijn borsten, maar daar heb ik eigenlijk nooit zo'n last van als ik zwanger ben.

Het wordt hier de komende dagen dus wel heel spannend!!!

Mijn buurvrouwtje is nu 11 weken van haar tweede zwanger, zou wel leuk zijn om samen zwanger te zijn hihi. Wat ik straks wel heel moeilijk vind is mijn schoonzusje (zus van mijn man). Zij hebben 1 kind en die kwam via ICSI. Nu vertelden mijn schoonouders van het weekend dat mijn schoonzusje en haar man besloten hebben om het hele ICSI verhaal af te sluiten, in 2011 zijn 2 pogingen niet gelukt en ook geen embryo's ingevroren. Echt einde verhaal voor hun. Poging 3 kunnen ze emotioneel niet aan. Tja en dan komen wij straks vertellen dat er een 3de komt. Tuurlijk moet je voor jezelf kiezen en dat doen we ook, maar dat maakt het niet minder makkelijk om het aan hun te vertellen. En de reactie van mijn schoonmoeder kan ik al raden.... O dat had ik niet verwacht... nou leuk... Zo was haar reactie toen we van Stijn vertelden dus deze zal niet heel veel anders zijn. Maar ik kan me er wel alvast op voorbereiden. Kan alleen maar meevallen.