Ff iets van me afschrijven

Ik moet ff iets van me afschrijven.

Wij hebben mijn schoonzusje overal bij betrokken. Toen we gestopt waren met de pil en toen ik zwanger was hebben we hun 3 dagen na de positieve test al verteld dat we zwanger zijn. Dit hebben we gedaan omdat zij waarschijnlijk geen tweede zullen krijgen en als dat wel gebeurt is dat een wonder. Hun eerste kwam via ICSI en die zwangerschap is met nogal veel complicaties verlopen. Dus dat leek ook ons een goede keuze om dit zo te doen.

Nu heb ik spijt dat we dat gedaan hebben en waarom dat zal ik uitleggen. Sinds dat ze weten dat we zwanger zijn heb ik nog niet één keer de vraag gehoord hoe dat het met me gaat of een opmerking over mijn nu al groeiende buik. Met onze eerste kregen we van hun meteen een hele grote kaart en cadeautjes en nu helemaal niks. Maar dan ook echt niks.

Mijn schoonouders vinden het allemaal te snel na Bas. Bas is 21 maanden al de tweede komt. Ik vind dat best meevallen qua leeftijd. Wij hebben voor deze tweede gekozen en zullen het op moeten voeden dus ik vraag me ook echt af waar ze zich druk om maken. Helaas kan ik het niet van me afzetten. Mijn man zegt dat ik dat wel moet doen, maar dat kan ik niet. Ik voel me gewoon gekwetst. Laatst zei mijn schoonmoeder dat iedereen vond dat ik alweer snel zwanger was. Mijn man reageerde hier wel meteen op, maar toch het feit dat ze het zeggen.

Gisteren waren we bij mijn schoonouders op visite en mijn schoonzusje kwam ook. Ze vroeg dan ook helemaal niks aan mij over de zwangerschap. Mijn schoonmoeder vroeg in het begin dat we er waren of dat ik nog misselijk was….. uh nee dat ben ik al 5 weken niet meer maar goed. Fijn dat je ook zo goed luistert al we wat vertellen. Later vroeg mijn schoonmoeder aan mijn schoonzusje iets over een vriendin van haar. Die vriendin haar eerste wordt bijna 2 en ze vroeg of dat die vriendin nog geen tweede zou willen. Nee zijn mijn schoonzusje.. die wil eerst genieten van de eerste. Ja dat leek mijn schoonzusje ook wel fijn dat als haar dochter op school zat dat zij weer zwanger zou zijn (mocht dat lukken) maar zei ze… dat moet iedereen natuurlijk zelf weten. AHHHH dat laatste moest er ff bijgezegd worden. Dat is gewoon niet leuk om te horen. Ik snap gewoon niet waar mensen zich druk om maken. Ze uiten dit wel, snappen ze dan niet dat het voor iemand anders niet leuk kan zijn om te horen. Tuurlijk mogen ze hun eigen mening hebben, maar nu weet ik het wel. Zij vinden het te snel en wij niet klaar. Maar het moet er steeds weer ingewreven worden.

Ik voel me hierdoor heel erg verdrietig en kan dit moeilijk van me afzetten. Ik ben zelf enigskind en heb dus van mijn man alleen maar mijn schoonzusje als directe familie van mijn leeftijd. En dan zou het toch fijn zijn als er dingen gedeeld kunnen worden. Maar helaas.

Wat denken jullie zie ik het nu allemaal zo zwart/wit?

X Linda