Bevallingsverhaal

Op 22 november om 01.30 's nachts schrok ik wakker, ik had kramp in mijn buik! Hé wat vreemd de kramp komt steeds terug. Zou het? En ja inderdaad dit was het begin van de bevalling! Ik was helemaal euforisch dus ik heb manlief wakker gemaakt omdat het nu dan toch zou gaan gebeuren. Op een gegeven ogenblik ben ik gaan timen en de weeën kwamen om de 7 min. Ze voelden al best krachtig, ik kon er ook niet meer van slapen. Ik ben toen lekker in bad gaan liggen. Uiteindelijk kon ik hier mijn rust niet echt vinden dus ben toch maar weer in bed gaan liggen. 's ochtends om half 8 hebben we besloten dat we de verloskundige gingen bellen! Rond een uurtje of 9 kwam zij. Ze observeerde mijn weeën en deed inwendig onderzoek. Helaas nog maar 1 cm ontsluiting en de baarmoedermond was nog hard...gewoon afwachten en ze zou in de loop van de middag terug komen. Ze adviseerde mij nog wat te rusten, want de bevalling was gestart. Helaas bleek achteraf dat de bevalling een zeer vroege start heeft gehad. Tot mijn grote verbazing stopte de weeën om half 2 's middags. Onthutst hebben we de verloskundige gebeld. Ze zei ik kom nog langs. Maar probeer te slapen, dit heb ik ook gedaan en na een uurtje slaap kwamen de weeën ook weer terug. Wat was ik blij, nu waren de 12 uur aan weeën toch niet voor niets geweest. Om 17.00 uur 's middags kwam de verloskundige weer! Bij inwendig onderzoek bleek dat ik 2 cm had en dat de baarmoedermond een stuk meer verstreken was. Toen werd ik gestript, en op dat strippen reageerde ik heel snel WOOW ik werd overvallen door de toename in intensiteit en frequentie. Al snel werden ze krachtiger en krachtiger. Rond een uur of 6 begon mijn weeën storm. Wat vond ik dat heftig. Om de twee minuten kwamen de weeën. Ik wist niet meer hoe ik ze moest opvangen. Ik heb op handen en voeten onder de douche gezeten, op de wc, hangend op bed. En ze bleven maar om de twee minuten komen. Op een gegeven ogenblik begon ik ook in paniek te raken. Ik had geen tijd meer om op adem te komen.
Om half 10 kwam de verloskundige weer. En na inwendig onderzoek bleek dat ik nog maar 3 cm ontsluiting had! Wat was ik moe en de wanhoop nabij. Toen werd mij voorgesteld of je gaat naar t ziekenhuis voor een ruggeprik zodat ik wat krachten zou kunnen sparen voor de uitdrijving, of ik ging thuis verder masr dat hield in dat t minimaal nog een uur of 7 ging duren. Hoe erg ik ook erop tegen was naar t ziekenhuis te gaan, besloot ik toch om voor de ruggeprik te kiezen! Toen werd alles in gang gezet. Op naar t ziekenhuis. In t ziekenhuis moest ik nog aan t ctg, moest er bloed afgenomen worden en moest er een bepaalde hoeveelheid infuusvloeistof nasr binnen voordat de ruggeprik gezet kon worden. Om 00.00 had ik de ruggeprik en rond 01.30 kreeg ik de drang om te persen, ik besloot om toch maar even op t belletje te drukkrn. Ik gaf aan dat ik de drang had om te persen door de ruggeprik heen! Zij gaven aan dat t wel erg snel was en dat t eigenlijk niet kon. Maar toch maar even inwendig onderzoek. En ik had 9 cm ontsluiting, ik mocht voorzichtig wat meepersen en toen had ik 10 cm! De ruggeprik ging uit en t echte werk ging beginnen! Doordat de ruggeprik nog een beetje werkte viel mij het persen enorm mee! Na 14 minuten persen was daar mijn dochter. Wat was ze gaaf en mooi! Haar apgar score was 8 en vervolgens 10.
Helaas was ik wel uitgescheurd dus er moest t een en ander gehecht worden! En nu is t genieten van een wolk van een dochter.