Vanmorgen ben ik weer bij de verloskundige geweest en ik durf nu toch wel echt met zekerheid te zeggen dat jij even eigenwijs als mama bent!
Weer heb jij ons een paar minuten in onzekerheid laten liggen! De verloskundige vroeg nog aan mij waar verstop jij dat kindje? Ik zei tegen mijn ruggengraad???
Gelukkig besloot jij dat mijn bloeddruk niet nog meer hoefte te stijgen en dat haar hart in haar ribbenkast mocht blijven in plaats van zo hard te kloppen dat het eruit sprong.
Tadaaa en toen liet jij je hartje horen. Pffff dat was een enorme opluchting, het was een prachtige regelmatige en snelle hartslag. Maar na een minuutje (ongeveer) had jij er wel weer genoeg van en ging weer lekker dobberen in mama's buik.
reacties (0)