Wachten, wachten, altijd maar dat wachten....
Het is om helemaal tureluurs van te worden!!! 31 dec mag ik gaan testen, als ik voor die tijd tenminste niet ongi ben geworden. Wat duurt die tijd toch lang en wat ben ik toch ongeduldig.....ik wil gewoon weten waar ik aan toe ben. Dat is toch niet zo gek??
Net ook een gedicht gelezen bij een vriendin van mij....zo herkenbaar, ik moest een traantje wegpinken. Kwam dat door het pakkende gedicht, de pregnyl die zijn werk doet, of toch een zeer prille zwangerschap. Ik hoop natuurlijk het laatste, maar die gedachte probeer ik alleen maar weg te stoppen. Des te meer ik hoop, des groter is het verdriet als het toch niet zo blijkt te zijn.
Gelukkig is het bijna kerst, een drukke tijd met werken, familiebezoekjes afleggen en eten, dus hopelijk niet zoveel tijd om stil te staan of ik wel/niet ongi wordt. De tijd zal het leren...
Voor iedereen fijne Kerstdagen.....
Liefs
reacties (0)