Onderuit

Mogge

ik had gisteren weer wat, Fijn kyra naar de opvang gebracht even boodschappen doen. En wat gebeurd er het laatste stukje naar huis glij ik uit met de fiets. En natuurlijk niemand in de buurt ik kon niet opstaan. Het duurde even voordat mijn linker been een beetje mee werkt, en ik dus met heel veel pijn en moeite op kon staan. Maar ik kon niet meer op mijn voet staan bijna. Ging ik bijna weer onderuit toen ik eindelijk mijn fiets en boodschappen had opgeraapt het hele stuk weg waar ik dus met Kyra op de heen weg gewoon kon fietsen was nu een ijsbaan. Nou het laatste stukje naar huis hinkelen maar dat ging dus bijna niet met fiets en boodschappen aan je hand. en nog steeds niemand in de buurt heb ik weer. Nog een klein stukje gefietst.

Thuis aan gekomen Theo opgebeld en die schrok en zei gelijk bel de huisarts op en bel mij dan terug, ik moest gelijk komen. Toen heb ik mijn schoonvader opgebeld of die me kon komen halen ondertussen werd mijn enkel steeds dikker en pijnlijker en ik kon er nu helemaal niet meer opstaan en lag dus te huilen op de bank vna de pijn.

Naar de huisarts ondertussen is theo toch ook maar onderweg naar huis want Kyra moest ook weer worden opgehaald later. Bij de huisarts kwam Theo en kon mijn schoonvader weer naar huis. Moest dus gelijk naar het ziekenhuis. Foto gemaakt gelukkig niet gebroken maar wel zwaar gekneusd, maar omdat het zo dik was konden ze niet echt zien op foto hoe het met mijn enkelbanden is. Frijdag moet ik terug naar de huisarts en gaat ze verder kijken. Gisteravond onder de douch was verschrikkelijk wat een pijn.

Nu vanochtend kan ik er nog niet opstaan en ik heb overal spierpijn. Ik voel me gehandicapt omdat ik normaal een bezige bij ben en nu gewoon niks kan dan zitten en liggen. Theo is lekker thuis heeft zich ziek gemeld hij is dan ook stront verkouden en voelt zich grieperig en mag nu mij overal helpen mee en alles met Kyra doen ook vermoeind voor hem omdat hij zich ook niet lekker voelt. Hij zegt op werk heb ik het rustiger als hier. Arme man! haha

Kyra is ook erg zorgzaam vraagt honderd keer gaat het mama heb je nog pijn, Ze hebben net samen krukken voor me gehaald want elke keer hinkelen is ook geen feest.

nou dit moest ik even kwijt,

groetjes