3 jaar getrouwd... (update)

Vandaag alweer 3 jaar geleden dat we trouwden.
En wat is er veel gebeurt en veranderd...
Als eerste natuurlijk de verhuizing naar iran. Het achter laten van mijn familie en vriendinnen... Vervolgens trouwen, samen wonen...
Meteen zwanger geworden, en in de tijd helaas ook mijn opa en oma verloren. Het jaar erop werd ons eerste zoontje dan geboren en wat was het zwaar... na een jaar werd het pas echt leuk en ging het beter met hem.
Toen hij 1, 5 jaar was besloten we voor ons 2e kindje te gaan. En diezelfde maand was ikalweer zwanger.
Alles leek zo mooi, ook een hele fijne zwangerschap en bevalling gehad deze keer. Tot in tegenstelling op de vorige keer.
5 prachtige echos gehad, waarop alles goed leekte gaan. Alleen op het einde kwam hij niet goed meer aan en hoorden wedat hij magerwas, maar los van dat was alles prachtig...
We hadden werkelijk geen idee wat een zware tijd onste wachten stond. Wij hadden ons juist voor bereid op een spannende mooie tijd!
En opeens sloeg alles om...
Tijden van pijn, gemis en verdriet, ipv geluk... soms denk ik, kon ik nog maar even terug naar de tijden dat hij nog bij me was in mijn buik. Dan zou ik hem alsmaar vertellen hoe veel ik van hem hou...
Maar nee, in plaats van mn lieve babytje zit ik nu met mn tablet op schoot terwijl de tranen als eenrivier over mijn wangen stromen.
Het besef dat hij niet meer terug zal komen doet zo zeer... ik probeer sterk te zijn voor mijn zoontje en man en laat het niet graag aan anderen zien, maar vanbinnen voel ik mij leeg en moe. De laatste dagen vallen me opeens erg zwaar en lijkt het achteruit te gaan ipv beter... lachen lukt me nog moeilijk en ik hoop maar dat dit even een terug val is en het weer goed zal komen, maar tegelijkertijd maak ik me ook zorgen...
InshaAllah komt alles goed...
Ik ben nu ook nog eens erg ziek geworden, dus voel me vandaag ook echt heel erg belabberd en mn man is ook weg tot vanavond. Wish me luck?