Nederland Here we come
EINDELIJK is het dan zover.
Beetje gedwongen is het wel maar dat maakt het niet minder leuk. De reden dat het gedwongen is, is omdat ik met mezelf een tijd had afgesproken om een baan te vinden. Niet gelukt dus.
Ik heb wel 200 online sollicitaties gedaan, ingschreven bij uitzendbureaus en kreeg welgeteld 1....ja EEN telefonische sollicitatie. Daarna heb ik gesolliciteerd bij de Nederlandse delegatie van de VN in New York waar ik 2 weken geleden sollicitatie gesprek had maar ben het ook niet geworden.
Erg frustrerend kan ik je vertellen. Er zijn duizenden/miljoenen mensen die niet WILLEN werken maar ik wil wel alleen het lukt niet.
Wat ik dus met mezelf had afgesproken was dat ik voor eind 2011 een baan wilde hebben zoniet terug naar NL.
Baan niet gelukt, dus terug.
Ik heb meteen contact opgenomen met mijn excollega's en er bleek een soortgelijke functie te bestaan bij het moederbedrijf waar ik dus begin jan al een sollicitatie gesprek heb staan met een manager die ik nog ken.
Is toch ongelooflijk, moet natuurlijk nog wel de baan krijgen maar waarom lukt een gesprek hier niet en in NL met a snap of the fingers zeg maar. Ook heb het recruitementbureau die mijn plaatste bij mijn exwerkgever aangeschreven en die staan ook te springen mij ergens te plaatsen.
Oppas voor Micah is geregeld. De functie is voor 32 uur, mijn moeder is op woensdagen vrij en heb 2 tantes die met pensioen zijn die wel om en om een dagje per week willen oppassen, dan kan hij 2 (en als het met de tantes niet lukt) 3 dagen naar de opvang (die ik 2 maanden geleden al had aangeschreven want je kan niet voorbereid genoeg zijn zeg maar).
Je vraagt je mss af, hoezo is het dan dubbel, nou puur om het feit dat Manlief niet meegaat, die heeft zijn eigen bedrijf en alles wat er in zijn leven afspeelt is hier, aan de andere kant vind hij het natuurlijk ook niet leuk zijn vrouw ongelukkig te zien, dus ik "mag" gaan van hem. Hij komt dan natuurlijk regelmatig even over en ik kan vervolgens ook betaalde en/of onbetaald verlof opnemen.
Ik voel me er goed bij en dat is op het moment het enige wat telt.
Het mooiste zou zijn als ik in NL een internationale baan kan vinden dat ik via een transfer alsnog WERKEND naar Amerika kan en dat is dus het einddoel, tenzij ML besluit dat hij ons achterna wil.
Iig gaat Micah voor het eerst vliegen, ook erg spannend en zijn we ineens een ontwricht gezinnetje.
We overleven het wel. Mijn agenda is nu al vol dus komt allemaal helemaal goed.
Hou wel mijn klaagmailtjes (hoeveel ik ML mis) in de gaten want die gaan wel volgen.
Liefs Micah en Sharon.
reacties (0)