In het kinderziekenhuis
Micah was al een paar daagjes ziek, kotsen en diarree, niet willen eten maar gelukkig wel aan de borst (die ik nog niet gestaakt heb).
De headnurse heeft elke dag 3x gebeld om te controleren hoe het nu ging, maar er kwam geen verbetering in. Dag 3 in de ochtend belde ze weer en vertelde ik dat Micah geen diarree meer had maar nog wel kotste. Omdat het al dag 3 was, wilde ze toch het zekere voor het onzekere dus werden we ontboden op de eerste hulp van het Kinderziekenhuis.
Bandjes om voor ouders en kind
Wegen
Nu wachten op wat komen gaat.
ORS ijsje
In zijn cown
Bij elke controle aan Micah zijn buik begon hij keihard te huilen dus besloot de dokter dat hij een xray moest krijgen om te zien of er iets was met zijn darmen.
Uit die xray kwam dat er een grote "ballon" in zijn darmen zat, om nog betere testresults te krijgen kreeg hij een echo/ultrasound maar daar kwam nikt uit.
Lekker bij papa liggen
Controle
Toen we terug waren in de kamer kwam er net een nurse controleren en verloor Micah ineens heel veel lucht in 1x, het was alsof er in een ballon werd geprikt zo hard en daarbij kwam er ook heel veel water uit, gelig water. Dat wordt nu nog onderzocht en de uitslag krijgen we over 2 dagen. Of het een schimmel is of gewoon bij de blokkage hoort.
We werden ontslagen en toen we naar buiten liepen hoorde we een heel hard geluid en kwam er net een helicopter aan met een kindje erin.
We waren rond 8 uur thuis en om 10 uur s'avonds (niks voor mij) lagen we te slapen.
Ik heb zelf ook nog een dagje buikgriep gehad dus was in het ziekenhuis zelf ook een zieke en heb bijna de hele tijd dat we er waren gelegen op het bed. Ook met mijn gestel gaat het nu gelukkig ietsjes beter.
Nou, ik hoop dat dit ziekenhuis bezoek de eerste en de laatste was in Micah zijn leven en dat hij lang en gezond mag leven.
Groetjes van ons.
reacties (0)