Na een hele tijd op deze pagina rond te klikken, start ik met een blogje.
Voor mezelf, om later te kunnen zeggen, zie je wel, het is uiteindelijk allemaal wel goed gekomen.
Want op dit moment ben ik de moed veloren... Ik voel me alleen, iedereen rondom mij is zwanger. Ik heb het gevoel dat ik stilsta.
Tussen oud en nieuw door vroeg mijn partner me wat ik in 2013 zeker wou doen. en ik begon op te sommen.... zijn antwoord op de teruggestelde vraag was. Papa worden, jou een kindje schenken en samen mama en papa worden. Hartjes in mijn ogen natuurlijk*
In februari had ik al een positieve test maar eind februari liep het mis. Ik was verdrietig, vooral omdat ik alleen was. Mijn partner werkt in het buitenland en ik was die week alleen thuis. Ik ging elke dag met opgeheven hoofd werken en sloeg me er door.
Elke maand spannend wachten of ik opnieuw iets voelde, lange cyclussen, vervelend wachten, ..
Is alles wel ok? Waarom kreeg ik Folavit 4mg ipv 0.4 voorgeschreven in januari? Wegens mijn endometriose? Waarom heb ik cyclussen met 36 dagen en na het nemen van een maand lang, mamavitamines, wel een cyclus van 28.
Ik ben enorm onzeker aan het worden over mijn lichaam. Gaat dit ooit wel lukken....
reacties (0)