Mis

Hoi dames,

Eergisteren na een heftige ruzie met een bepaald persoon naast alle stress ging het mis buikpijn met bloeding ik raakte in paniek en het er niet beter op naar de vk geweest en die stuurde me door naar het ziekenhuis. Eenmaal daar leek me hart even stil te staan. De gynaecoloog begon met onderzoeken. De baby's waren er gelukkig allebij nog alleen was er 1 van de 2 in gevaar hartj bij die zag je het lichtje op een bijna leeg langzame manier aan en uit gaan bijna slowmotion en de andere deed het prima met zn knipperlichtje. Na alle onderzoeken vertelde de dokter mij dat ik me moest voorbereiden dat 1 het misschien niet zal halen en de grond schoot weg onder me voeten ik wil en kan niet maar 1 kind verliezen het klinkt misschien gemeen en zo bedoel ik het ook eigenlijk niet maar ik kan me niet anders uitdrukken het is og geen of allebei. Ik vind dit zo gemeen en zo moeilijk ik moet me straks gewoon voorstellen dat ik 2 kids zou hebben die op elkaar zouden lijken en de een moet ik gewoon missen why me?

Jammer genoeg blijft de buikpijn aanhouden 9-4-14 weer naar de gyn hopelijk doet me lieve baby het beter en komt hij of zij samen te wereld om zijn of haar grote broer en zus te leren kennen en vooral mama :p

594 x gelezen, 0

In Overig

reacties (0)


  • roan

    Wat een schrik zeg.
    Hoop dat het toch nog goed komt

  • 2en2is4

    Een van mijn dochters is ook van een 2ling. Bij mij was het gevoel zo sterk dat ik een 2ling zou krijgen. Echter bij de eerste zag je het niet. Toch bleef mijn gevoel. En ja hoor echo 2 kwam nr 2 in beeld. Omdat bij gevoel zo sterk was ging ik er vanuit dat het helemaal goed zou komen. 2weken later weer echo alles was prima. 4dagen later groei echo en ja hoor kindje had geen hartslag meer. Ja heel heftig en de grond zakt echt onder je voeten weg. Waarom. Je zwangerschap krijgt een zwart randje. ik vond het vreselijk dat het niet echt een miskraam werd. Maar dat mijn dochter het kindje in verdrukking bracht en het zo verdween uit mijn lichaam. En vind het tot de dag van vandaag moeilijk niet te weten of het een jongen of een meid is geweest. Was net de 12weken voorbij. Hoewel ik tijdens de zwangerschap veel verdriet had de klap kwam echt na dat ik haar vast had. Wetende dat ik nog z'n hummeltje erbij hoorde te hebben. En dat heeft lang geduurd voordat ik het enigzins een plekje kon geven. Nu heb ik het alleen nog rond haar verjaardag. Maar snap jou gedachte wel.
    Maar he zover is het nog niet blijf positief. En hoewel je nu zo denkt mocht het fout gaan. Je hebt een wonder dat leeft voor 2. Heel veel sterkte hopelijk komt alles goed

  • memfanaend

    Sterkte meis..